نخستین گفتگو با مردان سخت قطار / 23 سال تلاش پنهانی برای سفرهای امن ایرانی‌ها + تصاویر

وقتی قطاری در مسیر حرکت می‌کند، نگاه مسافران معمولاً به راننده، واگن‌ها و مقصد خیره می‌شود؛ کمتر کسی به این فکر می‌کند که اگر لکوموتیو در میانه مسیر دچار نقص فنی شود، چه کسانی باید برای بازگرداندن آن به مدار وارد عمل شوند. تعمیرکاران لکوموتیو، یکی از حلقه های کمتر دیده شده زنجیره حمل و نقل ریلی هستند؛ نیروهایی که باید در هر ساعت از شبانه روز آماده باشند، گاهی در شرایط نامساعد جوی و در نقاط دور از محل استقرار خود حاضر شوند و با تجهیزات سنگین، برق با ولتاژ بالا، آلودگی صوتی، سوخت و روغن و فشار کاری زیاد سر و کار داشته باشند. ابوالفضل مهدوی سلیمی از سال 1382 در حوزه تعمیرات لکوموتیو فعالیت می‌کند. پدر او نیز از سال 1346 در راه آهن سابقه کار داشته و پس از بازنشستگی نیز همچنان در بخش خصوصی به فعالیت خود ادامه می‌دهد. به گفته مهدوی، سابقه فعالیت خانواده اش در راه آهن در مجموع به بیش از 200 سال می‌رسد؛ اما با وجود این سابقه، او امروز برای فرزندش آینده ای در این حرفه متصور نیست. 24 ساعت کار و 48 ساعت استراحت؛ اما استراحت همیشه استراحت نیست. مهدوی درباره شرایط کاری خود می گوید: «ما به صورت شیفتی کار می‌کنیم؛ 24 ساعت سر کار هستیم و 48 ساعت استراحت داریم. شیفت از ساعت 8 صبح شروع می‌شود و تا 8 صبح روز بعد ادامه دارد.» اما این 24 ساعت همیشه به معنای داشتن فرصت برای استراحت و غذا خوردن نیست. او ادامه می‌دهد: «بارها شده ساعت 8 صبح آمده ایم سر کار و به خاطر حجم کار، مشغول کار شده ایم و صبحانه و ناهار و شام را یک دفعه ساعت 11 شب یا 12 شب خورده ایم. چنین شرایطی در کار ما وجود دارد.» به گفته این تعمیرکار، در هر شیفت مجموعا 6 نفر فعالیت می‌کنند که سه نفر استادکار و سه نفر نیز در رده کمک و شاگرد هستند؛ البته در عمل همه اعضای گروه باید توانایی انجام بخش های مختلف کار را داشته باشند. او تاکید می کند: «ما چیزی به نام تخصص داریم و نداریم. مثلا تخصص من برق لکوموتیو است، اما در عین حال باید از بخش های مکانیک، کمپرسور، ترمز، ژنراتور و قسمت های دیگر هم».

جزئیات خبر

جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلام‌شده در انتهای مطلب آمده است.

اهمیت این خبر

این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.