در تلاش برای تحقق دولت الکترونیک، هدف اصلی این بوده است که شهروندان کمتر در صفهای طولانی بایستند و کمتر مجبور به مراجعه حضوری به ادارات مختلف شوند. اما اکنون، وزیر ارتباطات با ارائه آمار حدود ۳۲۰۰ سامانه در دستگاههای دولتی، پرسشی اساسی را مطرح میکند: آیا این تعداد سامانه برای راحتی مردم طراحی شده یا شهروندان باید وقت و
انرژی خود را صرف هماهنگسازی با سامانههای متعدد دولتی کنند؟
به گزارش بولتن نیوز، سالهاست که هر اداره دولتی به نوعی سامانه خود را راه اندازی کرده است. یکی برای ثبتنام، دیگری برای استعلام، باز هم دیگری برای دریافت مجوز، و دوباره برای پرداخت و پیگیری امور. این تعدد سامانهها، بار سنگینی بر دوش مردم گذاشته است؛ آنها با رمز عبور، کد تأیید، خطای سامانه، اطلاعات تکراری و پیامهای ناامیدکننده مانند "بعداً مراجعه کنید" مواجه میشوند.
وزیر ارتباطات حدود ۳۲۰۰ سامانه دیجیتال در دستگاههای دولتی شناسایی کرده و به نبود یکپارچگی و پیچیدهتر شدن خدمات انتقاد میکند. این موضوع، بهویژه با توجه به اینکه اطلاعات هویتی شهروندان در اختیار دولت است، جالب توجه است: چرا باید برای دریافت هر خدمت مختلف، بارها همان اطلاعات را وارد کند؟ وقتی یک دستگاه دولتی میتواند از دستگاه دیگر استعلام بگیرد، چرا مردم باید نقش واسطه بین ادارات را ایفا کنند؟ و وقتی هدف از راهاندازی سامانه، کاهش مراجعه حضوری است، چرا هنوز در برخی مراحل شهروند پس از ثبت اطلاعات اینترنتی باید به صورت حضوری نیز مراجعه کند؟
این همه سامانه چه گرهای از مشکلات مردم باز کردهاند؟ هزینه این سامانهها را چه کسی پرداخت کرده است؟ مسئله اصلیتر اینجاست: پول. طراحی سامانه، خرید تجهیزات، قراردادهای پشتیبانی، نگهداری سرورها، امنیت اطلاعات و بهروزرسانی نرمافزارها همگی هزینهبر هستند.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.