انتخابات پارلمانی
رژیم صهیونیستی در 27 اکتبر 2026 در حالی برگزار میشود که فضای سیاسی این رژیم پس از سه سال جنگ، آشوب اجتماعی و انزوای بینالمللی به نقطهای بیسابقه رسیده است. آنچه در ابتدا قرار بود یک انتخابات معمولی برای تعیین ترکیب کنست باشد، اکنون به همهپرسیای درباره شخص
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر بلندمدت اسرائیل و میراث او تبدیل شده است. دو بلوک اصلی این انتخابات نه چپ و راست، بلکه «بیبی» و «ضدبیبی» هستند؛ شکافی عمیقتر از هر شکاف ایدئولوژیک سنتی که سیاست اسرائیل را به دو نیم کرده است.
نتانیاهو که نخستین بار سه دهه پیش به نخستوزیری رسید و در مجموع 19 سال از 30 سال گذشته را در این سمت بوده است، اکنون در ضعیفترین موقعیت انتخاباتی خود از سال 2006 قرار دارد. نظرسنجیها نشان میدهند که حزب لیکود او بین 19 تا 20 کرسی از 120 کرسی کنست خواهد گرفت؛ بدترین عملکرد این حزب از زمان جدایی آریل شارون و تشکیل حزب کادیما. ائتلاف احزاب حامی
نتانیاهو نیز با حدود 50 کرسی، بسیار کمتر از اکثریت 61 کرسی لازم برای تشکیل دولت است. با این حال، هیچیک از این اعداد به معنای پایان قطعی
نتانیاهو نیست. او در طول سه دهه بارها از موقعیتهای بهظاهر نهایی بازگشته و این بار نیز، اگرچه زخمی و نامحبوبتر از گذشته، اما همچنان رقیبی جدی و خطرناک است. جامعهی صهیونی در طول سه دهه حضور مستمر
نتانیاهو، عمیقا به زهر فاشیسم، نژادپرستی و افراطیگرایی مذهبی آلوده شده است. سرطان میراث
نتانیاهو حتی با کنار رفتن او از قدرت هم پیکر جعلی و منحوس رژیم را رها نخواهد کرد. موقعیت
نتانیاهو: از تسلط مطلق تا بقای پرخطر
نتانیاهو در این انتخابات با تناقضی عمیق روبهروست. از یک سو، او همچنان نیروی تعیینکننده دستور کار سیاسی است. پوسترهای انتخاباتی او با شعار «تسلیم نمیشوم» و کمپین «یامین یا فلسطین» (راست یا فلسطین) نشان میدهد که او حتی در ضعف، قادر است شرایط بحث را تعیین کند. رقبای او، از گادی آیزنکوت گرفته تا یائیر گولان و نفتالی بنت، همه در نسبت با او تعریف میشوند.
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.