بازار کالاهای فاقد شناسنامه دیجیتال و کد رهگیری با سخت‌گیرانه‌ترین ممنوعیت‌ها روبه‌رو است. هدف از این اقدام، حذف واسطه‌های غیرقانونی و جلوگیری از توزیع محصولاتی است که استانداردهای لازم را پاس نکرده‌اند یا از مسیرهای غیررسمی وارد کشور شده‌اند.
ضرورت کد رهگیری برای امنیت مصرف‌کننده
کد رهگیری تنها یک عدد ساده نیست، بلکه شناسنامه هر کالا است. وقتی خریدار با کد رهگیری مواجه می‌شود، در واقع امکان دسترسی به تاریخ تولید، منشأ کالا و تاییدیه سازمان‌های نظارتی را دارد. نبود این کد به معنای آن است که کالا هیچ نظارتی را پشت سر نگذاشته و هر لحظه احتمال تقلبی بودن یا تاریخ‌گذشته بودن آن وجود دارد.
پیامدهای خرید کالاهای بدون اصالت
خرید کالاهایی که گواهینامه اصالت ندارند، خریدار را در معرض خطرات متعددی قرار می‌دهد. در بسیاری از موارد، کالاهای تقلبی نه تنها کارایی محصول اصلی را ندارند، بلکه در دسته‌هایی مانند لوازم الکترونیکی و بهداشتی، می‌توانند باعث خسارات مالی یا جانی شوند. ممنوعیت فعلی تلاش می‌کند تا زنجیره تامین را شفاف کند و فروشندگان را مجبور کند تنها کالاهای تاییدشده را عرضه کنند.
- جلوگیری از توزیع کالاهای تقلبی و بی‌کیفیت در بازار داخلی.
- ایجاد شفافیت در زنجیره تامین و شناسایی منشأ تولید.
- کاهش ضررهای مالی مصرف‌کنندگان ناشی از خرید کالاهای نامعتبر.
- سهولت در پیگیری و بازگشت کالاهای معیوب از طریق سیستم رهگیری.
در نهایت، مسئولیت شناسایی کالاهای مشکوک بر عهده مصرف‌کننده است. هرگونه خرید کالایی که فاقد کد رهگیری معتبر باشد، ریسک پذیرش محصولی نامعلوم است و در چارچوب قوانین جدید، توزیع چنین کالاهایی برای فروشندگان تبعات قانونی به همراه خواهد داشت.