
از دانشگاه هنر تا استودیوهای رسانه ملی
ورود الهه کسمایی به دنیای رسانه با یک پایه تحصیلی قوی آغاز شد. او در ۱۸ سالگی با کسب رتبهای تکرقمی وارد دانشکده سینمای دانشگاه هنر شد و در ۲۲ سالگی فارغالتحصیل گشت. کسمایی معتقد است تفاوت سنی اندک او با مخاطبان برنامههای کودک و نوجوان در ابتدای مسیر، فرصتی برای تطبیق آموختههای دانشگاهی با نیازهای واقعی مخاطب بود. هدف او ساده اما عمیق بود: انتقال همان احساس نشاط، مهر و ادبی که تلویزیون در دوران کودکی به او بخشیده بود، به نسلهای جدید.
چالشهای تهیهکنندگی و مدیریت تولید
حکم سازمانی کسمایی از ابتدای استخدام، تهیهکنندگی تلویزیونی بود و تمرکز اصلی او بر نقش مدیریتی در تولیدات متمرکز شد، هرچند علاقه شخصی او را به همکاری در بخشهای پژوهش و نگارش نیز کشاند. او لحظات ضبط برنامهها، بهویژه پخشهای زنده را یکی از پرتنشترین و در عین حال شیرینترین خاطرات شغلی خود میداند.
دغدغههای او در قامت یک تهیهکننده تنها به مسائل فنی محدود نمیشد، بلکه طیف گستردهای از جزئیات را در بر میگرفت:
- مدیریت استرس در لحظات روشن بودن دوربینها و جلوگیری از کات خوردن برنامهها.
- تنظیم دقیق امور مالی و جلب رضایت اعضای گروه تولید.
- نظارت بر تلفظ صحیح کلمات توسط مجریان نوجوان برای حفظ استانداردهای زبانی.
- تلاش برای انتقال اصول زندگی و ادب رسانهای به مخاطبان خردسال.
عشق به وطن و آثار ماندگار
کسمایی ماندگاری در رسانه ملی را مدیون علاقه وافر به سینما، تلویزیون و عشق به «فرزندان وطن» میداند. او با نگاهی به کارنامهاش، دو مجموعه را به عنوان آثار مورد علاقهاش برجسته میکند که یکی از آنها ویژهبرنامه نوروزی با عنوان «روزهای رادیو» است. او باور دارد هنر و رسانه باید بتواند لحظاتی پاک و ماندگار برای کودکان خلق کند، همانگونه که برنامههای دوران کودکیاش، شخص او را تحت تاثیر قرار داده بود.