تضاد میان مواضع عمومی و خصوصی رهبران
ترامپ معتقد است سیاست «فشار حداکثری» که در دوران ریاست‌جمهوری‌اش اجرا کرد، در پشت پرده با استقبال گسترده‌ای روبرو شده است. او می‌گوید در حالی که برخی سران کشورها در مجامع بین‌المللی یا در بیانیه‌های رسمی با رویکردهای سخت‌گیرانه آمریکا مخالفت می‌کردند یا سکوت پیشه می‌کردند، در جلسات خصوصی و دیدارهای دوجانبه، از جسارت او در مقابله با ایران حمایت کرده‌اند.
به گفته ترامپ، این رهبران در گفتگوهای غیررسمی اذعان کرده‌اند که رویکردهای پیشین در قبال ایران کارساز نبوده و تنها زبان تحریم‌ها و فشار سیاسی است که می‌تواند تغییرات واقعی ایجاد کند. او این موضوع را دلیلی بر درستی استراتژی‌هایش می‌داند و مدعی است که تاثیرات این سیاست‌ها را در تغییر معادلات منطقه‌ای مشاهده کرده است.
محوریت سیاست فشار حداکثری و برجام
این اظهارات در ادامه زنجیره‌ای از ادعاهای ترامپ درباره شکست توافق هسته‌ای (برجام) مطرح می‌شود. او خروج یک‌جانبه آمریکا از این توافق را گامی ضروری برای مهار نفوذ ایران در منطقه توصیف می‌کند. ترامپ بر این باور است که توافق هسته‌ای پیشین، منافع آمریکا و متحدانش را نادیده گرفته بود و تنها با ایجاد فشار اقتصادی گسترده بود که می‌شد ایران را به میز مذاکره‌ای جدید کشاند.
- خروج از برجام و بازگرداندن تحریم‌های شدید اقتصادی.
- تلاش برای منزله کردن ایران در سطح بین‌المللی.
- ایجاد ائتلاف‌های منطقه‌ای برای مقابله با نفوذ تهران.
تحلیل ادعاهای ترامپ در فضای سیاسی
منتقدان این روایت‌ها را بخشی از استراتژی تبلیغاتی ترامپ برای بازسازی تصویر خود به عنوان یک مذاکره‌کننده قدرتمند می‌دانند. آن‌ها اشاره می‌کنند که هیچ سند یا مدرک رسمی برای تایید «تشکر» رهبران جهان وجود ندارد و این ادعاها صرفاً بر اساس روایت‌های شخصی اوست. با این حال، ترامپ اصرار دارد که رهبران جهان اکنون متوجه شده‌اند که رویکرد او تنها راه مقابله با چالش‌های امنیتی در خاورمیانه بود.
این نوع اظهارات معمولاً در زمان‌هایی شدت می‌گیرد که ترامپ قصد دارد میراث سیاسی خود را در حوزه سیاست خارجی برجسته کند و نشان دهد که حتی مخالفانش نیز در خفا از تصمیمات او حمایت می‌کردند.