اتفاقات اخیر در فضای مدیریتی فوتبال ایران با اظهارات تند و جنجالی دبیر [سازمان مربوطه] ابعادی تازه گرفت. او در اظهاراتی صریح، مدیران فدراسیون را به ارتباط با رسانه اینترنشنال متهم کرد و تأکید کرد که مدارک و آمارهای لازم را در اختیار دارد.
اتهام ارتباط با رسانه‌های خارجی و تهدید به پیگرد
این مقام ورزشی که خود را فوتبالیست قدیمی و باسابقه معرفی کرد، مدعی شد تا به امروز در سکوت کامل بوده تا نظم مسابقات به هم نخورد. او با لحنی تهدیدآمیز اشاره کرد که منتظر پایان رقابت‌ها است تا تک‌تک افرادی که با رسانه‌های خارجی در ارتباط بوده‌اند را مورد بازخواست قرار دهد.
او صراحتاً هشدار داد که سخنانش را دقیق بررسی کنند تا در آینده نیازی به عذرخواهی نباشد و تأکید کرد که تمرکز اصلی‌اش بر انجام وظایف است، اما سکوتش را به معنای بی‌خبری یا پذیرش وضعیت فعلی نگیرند.
درخواست شفاف‌سازی از دولت و مجلس
این انتقادات تنها به اشخاص محدود نشد؛ بلکه او متوجه نهادهای حاکمیتی شد. به باور او، دولت و مجلس باید هرچه سریع‌تر استراتژی و هدف نهایی خود از فوتبال ایران را مشخص کنند. او این ابهام در اهداف را یکی از مشکلات بنیادی فوتبال کشور دانست.
او پرسش‌های کلیدی‌ای را مطرح کرد که نشان‌دهنده سردرگمی در مسیر توسعه فوتبال است. از نظر او، نهادهای تصمیم‌گیرنده باید مشخص کنند اولویت آن‌ها کدام یک از موارد زیر است:
- دستیابی به قهرمانی در سطح آسیا و جهان
- ترویج اخلاق‌مداری در محیط‌های ورزشی
- مبارزه جدی با فساد ساختاری در فوتبال
- توسعه زیرساختی و رشد کیفی فوتبال
- یا تمرکز بر جنبه‌های مالی و تجاری
تأکید بر پیشینه فوتبالی
او در بخشی از صحبت‌هایش بر سابقه ورزشی خود تأکید کرد و مدعی شد که تجربه فوتبالی‌اش از تمامی مدیران فعلی بیشتر است. او معتقد است همین پیشینه باعث می‌شود دیدگاهی واقع‌بینانه نسبت به وضعیت فعلی داشته باشد و اکنون زمان آن رسیده که به جای سکوت، واقعیت‌ها را بیان کند.