شکاف عمیق میان درآمد و هزینههای ضروری
دستمزد حداقل‌بگیران حتی با احتساب 각종 مزایا، فاصله بسیار زیادی با واقعیت‌های اقتصادی بازار دارد. طبق برآوردهای فعالان کارگری، هزینه سبد معیشت برای یک خانواده در شهرهای بزرگ اکنون از ۵۰ میلیون تومان فراتر رفته است. این تضاد شدید باعث شده تا بخش بزرگی از جامعه کارگری مجبور شوند در سبد مصرفی خود بازنگری کنند.
این فشار مالی تنها در اعداد خلاصه نمی‌شود؛ بلکه مستقیماً روی سفره‌ها اثر گذاشته است. کارگران برای مدیریت هزینههای جاری، بسیاری از اقلام ضروری و حیاتی را حذف کرده‌اند. از جمله این موارد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- کاهش شدید مصرف مواد غذایی پروتئینی
- حذف یا محدود کردن لبنیات از سبد خرید
- بازنگری در خرید کالاهای اساسی به دلیل تورم
سکوت اداری یا بی‌توجهی به قانون کار؟
برگرفته از ماده ۱۶۸ قانون کار، جلسات شورای عالی کار باید دست‌کم ماهی یک‌بار برگزار شود و در شرایط اضطراری، امکان تشکیل جلسات فوق‌العاده وجود دارد. با این حال، در نیمه دوم سال جاری، عدم برگزاری جلسات برای بررسی ترمیم دستمزد، فراتر از یک موضوع اداری ساده است. شرایط اقتصادی فعلی و جهش هزینههای مسکن و خوراک، برگزاری این جلسات را به یک ضرورت تبدیل کرده است.
تفسیر ماده ۴۱ و معیشت خانواده متوسط
ماده ۴۱ قانون کار صراحتاً تأکید می‌کند که در تعیین حداقل مزد، تأمین معیشت یک خانواده با بعد متوسط باید مورد توجه قرار گیرد. این قانون صرفاً محدود به بازه زمانی پایان سال نیست. وقتی هزینههای زندگی در طول سال رشد می‌کند، قدرت خرید دستمزد ثابت نمی‌ماند و کاهش می‌یابد؛ بنابراین وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی موظف است نسبت به تغییرات هزینههای زندگی حساسیت بیشتری نشان دهد تا معیشت کارگران به طور کامل فرو نپاشد.