«یک گام به پس، دو گام به پیش» برای نجات تفاهم‌نامه

به گزارش شرق، نشست شامگاهی مسعود پزشکیان با جمعی از فعالان سیاسی-اجتماعی احزاب اصلاح طلبانه، فراتر از یک دیدار ساده تلقی می‌شود. در شرایطی که کشور در یکی از حساس‌ترین مقاطع دیپلماتیک و امنیتی پس از انقلاب قرار دارد و «تفاهم‌نامه اسلام‌آباد»، به ‌عنوان یکی از مهم‌ترین اسناد دیپلماسی منطقه، در معرض فشارهای چندجانبه‌ای است که احیای آن را از دسترس دور می‌کند. آنچه این نشست را متمایز می‌کند، نه‌تنها ترکیب حاضران و سطح مباحث، بلکه چارچوب روایی واحدی است که در روایت‌های منتشرشده از آن بازتاب یافته است که نشان می‌دهد دولت پزشکیان درصدد است صدای «اکثریت خاموش» حامی تفاهم‌نامه را در برابر «اقلیت پرصدای» مخالف آن سازماندهی کند. روایت‌های ارائه‌شده از این نشست، از یادداشت تفصیلی سیدمحمدعلی ابطحی و تحلیل احمد زیدآبادی گرفته تا هشدارهای راهبردی فیاض زاهد و توضیحات غلامرضا ظریفیان، همگی بر یک محور مشترک استوار هستند؛ اینکه‌ ‌احیای تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، نه یک انتخاب تاکتیکی، بلکه ضرورتی راهبردی برای جلوگیری از بازگشت جنگ و پایان‌دادن به بحران‌های معیشتی است. در این میان، پزشکیان با تأکید بر اینکه «اساس و پایه اصلاح‌طلبی، انعطاف‌پذیری در خود است، نه طرف مقابل» و «فقط دولت نمی‌تواند این بار سنگین را به دوش بکشد»، مأموریتی دوگانه برای فعالان سیاسی تعریف کرد که هم‌زمانی دفاع از دستاورد دیپلماتیک و پرهیز از قطبی‌سازی و شکاف  اجتماعی است. احمد زیاد‌آبادی، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار، با اشاره به دیدار جمعی از فعالان سیاسی اصلاح‌طلب با رئیس‌جمهور، گفت: به نظر می‌رسد دولت یا شخص رئیس‌جمهور درصدد است صدای موافقان تفاهم‌نامه اسلام‌آباد نیز در جامعه بلند شود؛ چراکه به اعتقاد من، اکثریت ایرانی‌ها نگاه مثبتی به این تفاهم‌نامه دارند، اما صدای مخالفان که اقلیت هستند، بسیار بلندتر شنیده می‌شود. این رویکرد نشان می‌دهد تلاش برای حفظ و احیای این تفاهم‌نامه، نه تنها یک مسئله دیپلماتیک ساده نیست، بلکه نیازمند هماهنگی و همبستگی داخلی است.