نقش باکتری‌های روده در تغییرات متابولیکی
مطالعات حیوانی، به‌ویژه آزمایش‌هایی که روی موش‌های با رژیم غذایی پرچرب انجام شده، نتایج جالبی را به نمایش گذاشته است. ترکیب برخی از اجزای میوه توت سفید، اثرات پری‌بیوتیکی و فواید متابولیکی بیشتری نسبت به استفاده جداگانه از هر ترکیب ایجاد می‌کند. آزمایش‌های انتقال میکروبیوتای روده نیز تایید می‌کند که باکتری‌های ساکن در روده نقش کلیدی در ایجاد این تغییرات ایفا میکنند.
این بررسی‌ها نشان داد فرآورده‌های تهیه شده از برگ و میوه توت، ترکیب و فعالیت میکروبیوتای روده را تغییر می‌دهند. در برخی از این موارد، افزایش باکتری‌های مفید و همچنین بالا رفتن میزان تولید اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر مانند استات و پروپیونات مشاهده شد.
تفاوت‌های ساختاری در گونههای توت و اجزای گیاه
پژوهش‌ها تاکنون بیشتر بر توت سفید (Morus alba) متمرکز بوده‌اند، اما توت سیاه (Morus nigra) نیز به‌ویژه در بخش میوه، نتایج قابل‌توجهی ثبت کرده است. مواد زیست‌فعال در بخش‌های مختلف این گیاه متفاوت است:
- برگ‌های توت:حاوی پلی‌فنول‌ها، پلی‌ساکاریدها و ماده دئوکسی‌نوجیریمایسین (DNJ) هستند که به دلیل تأثیر بر متابولیسم کربوهیدرات‌ها شناخته می‌شود.
- میوه توت سیاه:منبع غنی از آنتوسیانین‌ها، ترکیبات فنولی و پلی‌ساکاریدهاست.
تأثیر روش‌های فرآوری و محدودیت‌های بالینی
نحوه آماده‌سازی گیاه، مقدار و نسبت ترکیبات زیست‌فعال را تغییر میدهد. روش‌هایی مثل تخمیر، خشک‌کردن و استخراج باعث می‌شوند حتی دو فرآورده که از یک ماده گیاهی یکسان تهیه شده‌اند، آثار زیستی متفاوتی داشته باشند.
با وجود این یافته‌های امیدوارکننده در محیط آزمایشگاهی، یک شکاف بزرگ وجود دارد: هنوز هیچ مطالعه‌ای روی انسان این فواید را تایید نکرده است. همین موضوع باعث شده تا کاربرد بالینی این یافته‌ها در حال حاضر نامشخص باقی بماند.