احمد ابویی در نشست خبری روز پنجشنبه نهم مهر، تصویری متفاوت از زندگی دوران پیری ارائه کرد. او با رد تصورات رایج، تاکید کرد که سالمندی لزوماً به معنای ناتوانی نیست. آمارها نشان می‌دهد حدود ۸۰ درصد سالمندان ایران به‌طور مستقل در جامعه زندگی می‌کنند و تنها یک تا دو درصد آن‌ها در آسایشگاه‌ها ساکن هستند. ابویی معتقد است نگاه جامعه نباید تنها به خانه‌های سالمندان محدود شود؛ چرا که این نسل در کوچه و خیابان و در کنار ما حضور دارند و باید زمینه مشارکت اجتماعی آن‌ها فراهم شود.
سونامی سالمندی و بحران زیرساخت‌ها
سهم جمعیت سالمند در ایران در حال حاضر حدود ۱۲ تا ۱۳ درصد است، اما پیش‌بینی می‌شود طی ۲۰ سال آینده، این رقم به ۲۵ تا ۳۰ درصد برسد. این یعنی در آینده‌ای نزدیک، از هر چهار ایرانی، یک نفر سالمند خواهد بود. ابویی این تغییر دموگرافیک را «سونامی سالمندی» نامید و هشدار داد که کشور هنوز زیرساخت‌های لازم برای پذیرش این موج جمعیتی را آماده نکرده است.
فشار این جمعیت بر نظام سلامت از همین حالا احساس می‌شود. در حال حاضر تقریباً از هر چهار تخت بیمارستانی، یک تخت به سالمندان اختصاص دارد و با افزایش تعداد این گروه سنی، فشار بر بخش درمان چندین برابر خواهد شد.
طرح‌های توسعه‌ای و پیوند نسل‌ها در مهریز
مدیر مراکز سالمندی مهریز برای تغییر نگرش نسل‌های جدید نسبت به پیری، برنامه ویژه‌ای را دنبال می‌کند. او از قصد ایجاد مهدکودک در کنار مجموعه سالمندان خبر داد تا کودکان از همان ابتدا بیاموزند که سالمندی دوره‌ای برای احترام و مشارکت است، نه ناتوانی. اجرای این طرح نیازمند همکاری آموزش‌وپرورش مهریز است.
در کنار این طرح آموزشی، توسعه فیزیکی مراکز نیز در دستور کار است:
- کلنگ یک مرکز روزانه جدید در هفته آینده به زمین زده می‌شود.
- مساحت این مرکز حدود ۲۵۰ متر مربع خواهد بود.
- هزینه ساخت این مجموعه بالغ بر دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان است که توسط خیرین تامین شده است.
جنگ با «گپ دیجیتال» و انزوای تکنولوژیک
ابویی یکی از چالش‌های جدی دوران پیری را «گپ دیجیتال» دانست. او اشاره کرد که اگرچه شبکه‌های اجتماعی گاهی آسیب‌زا توصیف می‌شوند، اما در دوران کرونا توانستند اضطراب سالمندان را کاهش داده و آن‌ها را از تنهایی نجات دهند. او تاکید کرد سالمندان قابلیت یادگیری دارند و به همین دلیل، آموزش سواد دیجیتال را به یکی از رسالت‌های اصلی مراکز سالمندی تبدیل کرده‌اند تا فاصله آن‌ها با تکنولوژی‌های روز کاهش یابد.