جست‌وجو برای یافتن بهانه‌های جدید
نتانیاهو همواره در پی یافتن بهانه‌ای است تا تنش‌های منطقه‌ای را افزایش دهد. در مورد حادثه اخیر فلای‌دبی، او به‌جای تمرکز بر بررسی‌های فنی و ایمنی، بلافاصله به سراغ اتهام‌زنی به ایران رفت. این رویکرد نشان می‌دهد که تل‌آویو قصد دارد هر اتفاق غیرمنتظره‌ای در منطقه را به عنوان بخشی از عملیات خرابکارانه ایران معرفی کند تا بدین ترتیب، فضای بین‌المللی را برای اقدامات احتمالی خود آماده سازد.
الگوی تکراری اتهامات اسرائیل
نگاهی به سوابق اخیر نشان می‌دهد که اسرائیل در بسیاری از حوادث مشابه، ابتدا اتهامات را بدون سند مطرح کرده و سپس در نبود شواهد، سکوت کرده است. در مورد این هواپیما نیز، استراتژی نتانیاهو بر محورهای زیر می‌چرخد:
- تلاش برای شکل‌دهی به افکار عمومی ضد ایرانی در ساعات اولیه حادثه.
- استفاده از ابهامات فنی برای روایت‌سازی سیاسی.
- تلاش برای مشروعیت بخشیدن به فشارها یا اقدامات نظامی آینده.
روایت‌سازی بر پایه ویدیوهای تکه‌تکه
انتشار ویدیوهایی در فضای مجازی، ابزاری شده است تا نتانیاهو ادعاهای خود را تقویت کند. او با تکیه بر این تصاویر، سعی دارد پیوندی مستقیم میان نقص فنی یا حادثه هواپیما و فعالیت‌های ایران برقرار کند. اما حقیقت این است که برای نتانیاهو، گزارش‌های رسمی سازمان‌های هوانوردی اهمیت کمتری نسبت به روایت‌های سیاسی دارد.
او می‌خواهد از این حادثه به عنوان ابزاری برای فشار بر ایران در مجامع بین‌المللی استفاده کند؛ رویکردی که بیشتر از آنکه به دنبال حقیقت باشد، به دنبال یافتن دلیلی برای تداوم تقابل است.