به گزارش
خبرگزاری مهر، بر اساس نتایج طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار که توسط مركز آمار ایران منتشر شده است، در سال 1404 متوسط هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری به میزان 392 میلیون تومان و یک خانوار روستایی به میزان 220 میلیون تومان بوده است. این رقم نشان‌دهنده تفاوت قابل توجهی در وضعیت
اقتصادی مناطق شهری و روستایی کشور است.
استان تهران با 7 میلیارد و 210 میلیون و 15 هزار ریال، بیشترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال 1404 به خود اختصاص داده است. در مقابل، استان
سیستان و بلوچستان با 2 میلیارد و 834 میلیون و 612 هزار ریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در همان سال به دست آورد. این تفاوت‌ها می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی مانند فرصت‌های شغلی، نرخ بیکاری و سطح تحصیلات باشند.
طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار، یکی از مهم‌ترین طرح‌های آماری مركز آمار ایران است که قدمتی بیش از 50 سال دارد. این طرح با هدف بررسی دقیق‌تر هزینه‌ها و درآمد یک خانوار شهری و روستایی در سطح کشور و
استان‌ها طراحی شده است. در سال 1404، در مجموع 18 هزار و 768 خانوار نمونه در مناطق شهری و 17 هزار و 856 خانوار نمونه در مناطق روستایی مورد بررسی قرار گرفتند.
افزایش چشمگیر هزینه خانوار شهری
نگاهی به نتایج این طرح نشان می‌دهد که متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار شهری به میزان 3 میلیارد و 919 میلیون و 427 هزار ریال بوده است، که نسبت به سال قبل شاهد افزایش 45.4 درصدی هستیم. این افزایش، نشان‌دهنده فشار اقتصادی بیشتری بر روی خانوارهای شهری است. از کل هزینه سالانه خانوار شهری، بیش از یک سوم (28.3 درصد) مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی است و حدود 71.7 درصد آن به هزینه‌های غیرخوراکی مانند مسکن، سوخت و روشنایی اختصاص دارد.
در میان هزینه‌های خوراکی، هزینه گوشت بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است. در حالی که در هزینه‌های غیرخوراکی، مسکن، سوخت و روشنایی بیشترین سهم را دارند. متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار شهری نیز 4 میلیارد و 846 میلیون و 105 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل 41.2 درصد افزایش داشته است. با این حال، رشد متوسط درآمد سالانه خانوارهای شهری کمتر از رشد متوسط هزینه کل آن‌ها بوده است. بررسی منابع تأمین درآمد خانوارهای شهری نشان می‌دهد که 30.2 درصد درآمد از مشاغل مختلف تامین می‌شود.
