کلید بانک پاسارگاد دست کیست؟ ردِ مالکیت 60 درصدی در پنج لایه سهامداری

بانک پاسارگاد، یکی از بانک‌های بزرگ ایران، در حال حاضر با ساختاری پیچیده سهامداری مواجه است. بررسی فهرست سهامداران نشان می‌دهد که سهم شناور این بانک از بیش از 30 درصد در سال 1390 به حدود 19 درصد رسیده است. این تغییرات در کنار روایت تمرکز مالکیت، ضرورت شفاف‌سازی را برجسته‌تر می‌کند. امین‌زاده، حسابرس کل دیوان محاسبات کشور، اعلام کرده که سرمایه‌گذاری پارس‌آریان، مستقیم و غیرمستقیم، حدود 60 درصد سهام پاسارگاد را در اختیار دارد. این مالکیت از طریق پنج لایه شرکت‌ها و اشخاصی ادامه می‌یابد. اگر این برآورد صحیح باشد، سوال اصلی مطرح می‌شود: تا چه اندازه شرکت‌هایی که با نام‌های جداگانه در ترکیب سهامداری دیده می‌شوند، تحت کنترل مشترک‌اند؟ این تمرکز مالکیت چه تأثیری بر انتخاب مدیران و تصمیمات کلیدی بانک خواهد داشت؟ اطلاعات منتشر شده از TSETMC نیز حاکی از سهم بیش از 6.7 درصدی دو شخص حقیقی است. علاوه بر این، ادعا می‌شود که سه فعال اقتصادی از طریق «بازرگانی همقدم» و «سام گروه» حدود 6 درصد سهام بانک را به‌صورت غیرمستقیم در اختیار دارند. صحت این ارتباطات و نسبت آنها با سایر سهامداران نیازمند بررسی دقیق اسناد مالکیت است. برای درک کامل تصویر، بانک پاسارگاد موظف به شفاف‌سازی زنجیره مالکیت و شناسایی ذی‌نفعان نهایی می‌باشد. برآورد 60 درصدی مالکیت نیز باید با مستندات کافی تایید شود. پیچیدگی ساختار سهامداری به‌خودی خود تخلف محسوب نمی‌شود، اما پاسخگویی به این سوال ساده ضروری است: آیا اختیار بانک در نهایت دست چه کسانی است؟