تاج با ادعای خود دربارهٔ بهترین مربی ایرانی، سرنخ ادعاهای بدون سند را آشکار کرد

در فوتبال ایران، ما به طور مداوم شاهد این هستیم که مدیران، بازیکنان و مربیان ادعاهایی را مطرح می‌کنند بدون اینکه برای اثبات آن‌ها سندی ارائه دهند. اغلب اوقات پاسخ این ادعاها، سکوت است؛ چرا که بیشتر افراد فقط زحمت مطرح کردن ادعا را می‌کشند و کسی دیگر وظیفه ندارد تا برای اثبات صحت آن‌ها سند بیاورد. پس از علیرضا بیرانوند و هومن افاضلی که مدعی بودند رسانه‌های خارجی از بازی‌های تیم ملی در جام جهانی تعریف کرده‌اند، نوبت به حجت کریمی رسید که ادعا کند مهلت نرفتن بیرانوند به سربازی تمدید شده است. تاجرنیا نیز وعده دریافت جام داد و هیچ‌کدام از این افراد سندی برای ادعاهایشان ارائه نکردند. تا اینکه مهدی تاج صحبت کرد. حالا مشخص شد که سرنخ تمام این داستان‌ها در جیب خود اوست! اصلی قدیمی می‌گوید هر خانواده شبیه به پدر می‌شود؛ چه جامعه‌ای کوچک و چه مجموعه‌های بزرگ، همه ناخودآگاه از کردار بزرگ‌تر خود الگوبرداری می‌کنند. تاج با بیان جملهٔ «مربی ایرانی بهتر از امیر قلعه‌نویی داریم که برای تیم ملی بیاوریم؟» خیال همه را راحت کرد و گویا در کره زمین چیزی به نام مربی خارجی وجود ندارد! حالا فرض کنید که به هر دلیلی باید مربی ایرانی بیاوریم، اما با توجه به هزینه‌هایی که ما می‌کنیم، همه حاضرند بیایند. با این حال، ملاک بهترین بودن قلعه‌نویی کجاست؟ ما که هرچه فکر و جست‌وجو کردیم، هیچ ملاکی برای بهترین بودن او پیدا نکردیم. اگر به کارنامهٔ او نگاه کنیم، گنده‌تر از او بسیار است که خود نیز این موضوع را می‌پذیرد؛ از حشمت‌خان مهاجرانی تا علی‌آقای پروین حی و حاضر! اگر به علم و مدرنیته توجه کنیم، امیر 30 سال پیش سر تمرین لورکوزن رفته و پس از آن دیگر افتخار نمی‌دهد، حتی بازی‌های امثال گواردیولا را ببیند، چه رسد به تمرینات سایر تیم‌ها!