مجید شریفی، استاد روابط بینالملل، تحلیلهای منتشر شده در مورد تخلیه ذخایر نظامی آمریکا را غیرواقعی میداند. او معتقد است دسترسی به جزئیات دقیق و محرمانه ذخایر تسلیحاتی یک قدرت نظامی مانند ایالات متحده برای رسانههای تجاری امکانپذیر نیست و انتشار این اخبار با اهدافی فراتر از اطلاعرسانی ساده دنبال میشود.
ابهام در منابع و مهندسی اخبار
شریفی با نقد عملکرد رسانههایی نظیر سیانان که با نمایش نقشهها از کمبود مهمات آمریکا سخن میگویند، میپرسد که کدام مقام نظامی جسارت لو دادن چنین اسرار محرمانهای را داشته است؟ او تأکید میکند که وقتی منبع خبرها «منابع ناشناس و آگاه» معرفی میشوند، باید به احتمال سیاسیکاری و مهندسیشده بودن این اطلاعات فکر کرد.
الگوی فریب در تصمیمات نتانیاهو
این تحلیلگر برای تبیین احتمال فریب، به رویکرد اسرائیل در عملیاتهای اخیر اشاره میکند. او معتقد است نتانیاهو پیش از این بارها از تاکتیکهای گمراهکننده برای غافلگیر کردن حریف استفاده کرده است. نمونههای بارز این رویکرد عبارتند از:
- ایجاد این تصور که نتانیاهو برای حضور در مراسم عروسی فرزندش در مرخصی است، در حالی که زمینههای حمله آماده میشد.
- صدور دستور حمله به سید حسن نصرالله در زمانی که نتانیاهو برای شرکت در نشست سازمان ملل در نیویورک حضور داشت و جهان تصور میکرد سفر او مانع از عملیات نظامی است.
تلهای برای تحریک به حمله گسترده
به باور شریفی، انتشار اخبار مربوط به ضعف لجستیکی یا اتمام مهمات آمریکا میتواند یک «عملیات فریب» باشد تا طرف مقابل در وضعیتی قرار گیرد که تصور کند آمریکا دیگر قادر به رصد یا واکنش سریع نیست. هدف نهایی این است که حریف را به انجام یک حمله گسترده ترغیب کنند، در حالی که در واقعیت، ایالات متحده همچنان آماده است و این وضعیت تنها یک تله برای کشاندن طرف مقابل به میدان جنگ است.