چالش‌های قوانین بشری: چه کسی قانون می‌گذارد؟

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: زندگی بشر، ذاتاً یک زندگی اجتماعی است؛ خداوند عشق به چنین زندگی‌ای را در فطرت انسان‌ها نهاده تا آن‌ها از طریق آن به اهداف والاتری رهنمون شوند. اما این زندگی گروهی با تمام برکاتش، گاهی اوقات مشکل‌ساز می‌شود و زمینه ساز تصادم منافع افراد و کشمکش‌های اجتماعی می‌گردد. برای تکامل جامعه، نیاز است که وظایف افراد مشخص شده و مسئولیت هر کس در آن به حقوق او تبدیل گردد. این امر، تشریع قوانین اجتماعی و تنظیم حقوق برای افراد جامعه را ضروری می‌سازد. بدون قانون و نظم صحیح، زندگی اجتماعی از زندگی فردی بدتر است؛ چرا که منافع اجتماعی در آن تامین نمی‌شود، در حالی که تضادها همچنان وجود دارد. اما پرسش اصلی اینجاست: چه کسی باید قوانین را تصویب کند؟ آیا بشر خود می‌تواند قانون‌گذار باشد یا باید به آفریدگار بشر مراجعه کند؟ یک تحلیل کوتاه نشان می‌دهد که قانون‌گذار کامل باید شرایط زیر را دارا باشد تا بتواند شایسته‌ترین قانون را وضع کند: 1. دانش انسان‌شناسی: او باید یک انسان شناس کامل باشد و تمام اسرار جسم و جان بشر، عواطف، غرائز، امیال، هوس‌ها، آرزوها، فطریات و ادراکات عقلی او را بداند. همچنین، باید به اصول حاکم بر روابط انسان‌ها با یکدیگر احاطه داشته باشد تا قوانینی هماهنگ با تمام آن‌ها وضع کند. 2. دانش تاریخی: او باید از گذشته و آینده اطلاع کامل داشته باشد تا ریشه مسائل پیچیده امروز را در گذشته ببیند و آثار قوانین امروز را در آینده زندگی بشر ارزیابی کند. حل مشکلات امروز بدون آگاهی از ریشه های آن در دیروز ممکن نیست، همان گونه که مفید بودن یک قانون در امروز بدون توجه به واکنش‌های آن در فردا کافی به نظر نمی‌رسد. 3. علم کامل: قانون‌گذار باید دارای علم کامل باشد تا بتواند با قوانین خود تمام استعدادها و شایستگی‌هایی را که در فرد فرد انسان‌ها و اجتماع نهفته است به مرحله بروز برساند، و آنچه بالامکان و بالقوّه در نهاد آدمی وجود دارد به آن تبدیل کند.