توقیف در نقطه حساس؛ عملیات جنگ الکترونیک
تنشها میان ایران و آمریکا بر سر تردد کشتیها و احتمال مینگذاری در تنگه هرمز، بار دیگر به سطح عملیاتی رسید. سپاه پاسداران با انتشار ویدئویی اعلام کرد که یک زیردریایی بدونسرنشین آمریکایی را شناسایی و توقیف کرده است. این عملیات نه تنها از طریق رصد فیزیکی، بلکه با استفاده از توانمندیهای اطلاعاتی و فناوریهای جنگ الکترونیک صورت گرفته است. در حال حاضر، تیمهای متخصص در حال بررسی سختافزاری و نرمافزاری این سامانه هستند تا تمامی دادههای ذخیرهشده را استخراج کنند.
ریموس ۶۰۰؛ ابزاری برای نفوذ و شناسایی
ریموس ۶۰۰ (Remus 600) یک شناور زیرسطحی کنترلپذیر از راه دور است که برای مأموریتهای شناسایی و جمعآوری اطلاعات در محیطهای پرخطر طراحی شده است. طول این زیردریایی بین ۳ تا ۴ متر است و بهگونهای ساخته شده که بتواند تا عمق ۶۰۰ متری زیر سطح آب فعالیت کند. استقرار این سامانه در فاصلهای دور از شناور مادر، استراتژی آمریکا برای کاهش خطرات است؛ بهطوری که در صورت انفجار مین یا هدف قرار گرفتن، خدمه و کشتی اصلی آسیب نبینند.
ویژگیهای فنی و عملیاتی این سامانه عبارتند از:
- مدت فعالیت:توانایی عملیات مستمر تا ۷۰ ساعت.
- سیستم هدایت:بهرهگیری از سامانه موقعیتیابی ماهوارهای (GPS) برای مأموریتهای طولانی.
- مأموریت اصلی:شناسایی، تعیین موقعیت، طبقهبندی و تصویربرداری از مینهای دریایی.
- هدف استراتژیک:ارسال دادههای دقیق از فعالیتهای دریایی ایران در تنگه هرمز به مرکز کنترل.
از ریموس تا دایو الدی؛ تفاوت در عمق و توان
این اولین مورد توقیف تجهیزات زیرسطحی بدونسرنشین آمریکا توسط ایران نیست. پیش از این در ۸ سپتامبر، سپاه پاسداران از توقیف سامانه «دایو الدی» (Dive-LD) خبر داد. دایو الدی در مقایسه با ریموس ۶۰۰، سیستمی بسیار پیچیدهتر و بزرگتر است که برای مأموریتهای اطلاعاتی عمیقتر طراحی شده است.
تفاوت چشمگیر این دو سامانه در عمق عملیاتی آنهاست. در حالی که ریموس ۶۰۰ تا عمق ۶۰۰ متر نفوذ میکند، دایو الدی قادر است تا ۶ هزار متری زیر سطح آب فعالیت کند؛ یعنی ۱۰ برابر عمق ریموس. همچنین دایو الدی میتواند تا ۱۰ روز بهطور مداوم فعال بماند و قابلیت تغییر نوع محموله و تجهیزات را دارد.