از «کوچههای عشق» تا اوج شهرت در سینمای ایران
سفر بازیگری حمید فرخنژاد سال ۱۳۶۹ و با فیلم «در کوچههای عشق» به کارگردانی خسرو سینایی آغاز شد. اما نقطه عطف واقعی او در سال ۱۳۷۸ رقم خورد؛ زمانی که بازی در فیلم «عروس آتش» سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را در هجدهمین جشنواره فیلم فجر برایش به ارمغان آورد و او را به چهرهای شناختهشده تبدیل کرد.
همکاریهای متوالی او با ابراهیم حاتمیکیا در فیلمهای «ارتفاع پست» (۱۳۸۰) و «به رنگ ارغوان» (۱۳۸۳)، جایگاهش را در سینمای ایران تثبیت کرد. دستاوردهای او به همینجا ختم نشد. فرخنژاد برای بازی در «طبل بزرگ زیر پای چپ» (۱۳۸۳)، جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بینالمللی فیلم مسکو ۲۰-۶ را دریافت کرد و در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول را برای فیلم «استرداد» (۱۳۹۱) از آن خود کرد.
از دیگر آثار شاخص او میتوان به این موارد اشاره کرد:
- چهارشنبهسوری (۱۳۸۴)
- گشت ارشاد (۱۳۹۰)
- خوب، بد، جلف (۱۳۹۵)
جنجال دستمزد ۱.۵ میلیارد تومانی و پروژه «پالایشگاه»
این مسیر درخشان، فرخنژاد را به یکی از گرانترین بازیگران ایران تبدیل کرد. او در اظهاراتی صریح اعتراف کرد که در ایران «شاهانه» زندگی میکرد. عادت او دریافت دستمزد پیش از شروع پروژه بود. آخرین تجربه سینمایی او در فیلم «پالایشگاه» به کارگردانی مهرداد خوشبخت و با سرمایهگذاری بنیاد سینمایی فارابی اتفاق افتاد.
فرخنژاد پس از دریافت کامل دستمزد ۱.۵ میلیارد تومانی، با بهانه وقایع سیاسی و اجتماعی از حضور در این پروژه سر باز زد. او در نهایت تمام اموال و حتی خط موبایل خود را فروخت و راهی آمریکا شد.
مهاجرت و تغییر جایگاه سیاسی
در آذر ۱۴۰۱، تنها چند روز پس از پایان فیلمبرداری سریال «سقوط»، فرخنژاد برای همیشه به آمریکا مهاجرت کرد و به جمع اپوزیسیون خارجنشین پیوست. او که پیشتر گفته بود «حاضر است ۸۰ میلیون ایرانی را فدای فرزندش کند»، اکنون در مصاحبههای خود موضع متفاوتی گرفته است.
او در اظهاراتی اخیر خود اعلام کرد: «همانطور که جنگ داعش علیه سوریه جنگ من نبود، جنگ اسرائیل علیه ایران هم جنگ من نیست».