محاسبه پاریس در ساحل دریای سرخ
رئیسجمهور فرانسه اعزام «ابزارهای نظامی» شامل نیروی انسانی، رادار و سامانههای پدافندی به منطقه ینبع در ساحل غربی دریای سرخ را تأیید کرد. پاریس تأکید دارد که هدف از این اقدام صرفاً حفاظت از تأسیسات است و این اعزام به معنای مشارکت در درگیریهای نظامی نیست. هرچند احتمال اعزام جنگندههای رافال هنوز رد نشده، اما مقامهای فرانسوی هرگونه تصمیم در این باره را به تحولات آینده گره زدهاند.
چرا ینبع؟
انتخاب شهر ینبع برای استقرار نیروها تصادفی نیست. ینبع نقطه پایانی خط لوله شرق به غرب عربستان است و در شرایطی که تردد در تنگه هرمز محدود شده، این مسیر جایگزین حیاتی برای صادرات نفت سعودی محسوب میشود. اعداد نشان میدهد که روزانه بیش از ۵ میلیون بشکه نفت از این مسیر عبور میکند و فرانسه با این اقدام، در واقع از «دریچه پشتیبان» صادرات نفت منطقه محافظت میکند.
پشتیبانی لندن و چالشهای اتحادیه اروپا
انگلیس تنها کشور اروپایی است که همزمان با فرانسه وارد عمل شده است. نخستوزیر انگلیس با اعزام یک هواپیمای سوخترسان «وویجر» از پایگاه قبرس موافقت کرد تا جنگندههای سعودی بتوانند عملیات رهگیری طولانیتری را در آسمان به انجام برسانند. لندن این همکاری را یک «حمایت دفاعی» موقت و برای بازه زمانی چند هفته توصیف کرده است.
در همین حال، وضعیت اتحادیه اروپا در دریای سرخ پیچیدهتر است. مأموریت دریایی «آسپیدس» هرچند فعال است، اما با کمبود شدید تجهیزات دست و پنجه نرم میکند. مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اذعان کرده که این مأموریت برای کارآمدی به ۱۰ ناو جنگی نیاز دارد، در حالی که در حال حاضر تنها ۶ فروند در اختیار دارد. ایتالیا نیز با وجود تمایل به تقویت حضور دریایی، هنوز حمایت مشخصی را از عربستان اعلام نکرده است.
دلیل غیبت آمریکا در معادلات ریاض
عربستان سعودی برای دریافت کمک نظامی به سراغ پنج کشور آمریکا، فرانسه، انگلیس، پاکستان و مصر رفت، اما واشینگتن تمایل جدی به دخالت نشان نداده است. دو دلیل اصلی برای این انفعال وجود دارد:
- بحران تسلیحاتی:موجودی موشکهای رهگیر آمریکا به دلیل درگیریها با ایران به شدت کاهش یافته و توان تأمین پدافند اضافی برای عربستان را ندارد.
- فقدان انگیزه:آمریکا در مسئله یمن انگیزههای سیاسی لازم برای ورود به یک درگیری جدید را احساس نمیکند.