بازگشت روبرتو مانچینی به هدایت «آتزوری» با نتیجهای ناامیدکننده همراه شد. بلژیک در ورزشگاه المپیکو با گلزنی در هر دو نیمه، ایتالیا را از امتیاز گرفت. این شکست تنها یک نتیجه ورزشی نبود، بلکه موجی از سوتهای اعتراضی هواداران را در ورزشگاه به راه انداخت تا فشار بر دوش سرمربی ایتالیایی دوچندان شود.
تضاد میان دو نیمه؛ تسلط دیرهنگام
مانچینی در جمع خبرنگاران، عملکرد تیمش را در دو بخش مجزا تحلیل کرد. او پذیرفت که بلژیک در ۴۵ دقیقه نخست کاملاً برتر بود و ایتالیا را به دردسر انداخت. اما از دیدگاه او، تصویر نیمه دوم کاملاً متفاوت بود. سرمربی ایتالیا معتقد است در نیمه دوم، ورق برگشت و این بلژیکیها بودند که تحت فشار شدید قرار گرفتند.
او تأکید کرد که ایتالیا موقعیتهای جدی برای تساوی خلق کرد، اما یک اشتباه دفاعی و ضدحمله سریع حریف، گل دوم را به ثمر رساند و عملاً هرگونه امید به بازگشت در بازی را از بین برد.
پذیرش اعتراضات و نگاه به آینده
سرمربی ایتالیا در واکنش به سوتهای تند هواداران، رویکردی واقعبینانه داشت. او اعتراضات را در زمان شکست طبیعی میداند و مشکلی با این واکنشها ندارد. مانچینی تأکید کرد که اکنون زمان پذیرش شکست است و تیم باید با سر پایین، برای بازیهای دشوار پیشرو آماده شود.
بررسی اشتباهات فنی و مدل بازی
مانچینی برای اصلاح مسیر، بازه زمانی ۲۵ دقیقه ابتدایی نیمه دوم را به عنوان الگو انتخاب کرده است. او میگوید در این مدت، تیم هیچ آسیبی ندید و بلژیک را در زمین خودش محبوس کرد. او برای بازیهای آینده روی سه محور متمرکز است:
- بررسی دقیق اشتباهات تاکتیکی نیمه اول.
- افزایش هوشمندی در مالکیت توپ و کاهش پاسهای اشتباه.
- پرهیز از فشار بیدلیل در زمانهایی که فضای دفاعی حریف بسته است.
آزمون خط حمله جدید
یکی از نقاط مورد بحث این دیدار، حضور همزمان پیو اسپوزیتو، مویزه کین و کامبیاگی در خط حمله بود. مانچینی یادآور شد که این سه بازیکن برای اولین بار در کنار هم بازی میکردند و تنها ۶۰ دقیقه فرصت داشتند تا با یکدیگر هماهنگ شوند. او معتقد است نمیتوان در اولین تجربه، انتظار بینقص بودن داشت، هرچند عملکرد مویزه کین را به دلیل خلق موقعیتهای جدی، تحسین کرد.