نقد رویکرد پاسیویست سازمان ملل
غریبآبادی در نشست سازمان ملل صراحتاً اعلام کرد که تکرار بیانیههایی که تنها به «ابراز نگرانی» ختم میشوند، در برابر بحرانهای واقعی جهان کارکردی ندارد. او این نوع دیپلماسی را نوعی فرار از مسئولیت دانست و تأکید کرد که جامعه جهانی باید از حالت مشاهدهگری خارج شود.
ضرورت گذار از گفتار به عمل
به باور وی، تکیه بر دیپلماسی سنتی و جملات صوری، عملاً به نفع طرفهایی است که از تداوم وضعیت موجود سود میبرند. او استدلال کرد که هر لحظه تأخیر در تبدیل نگرانیها به اقدام عملی و مکانیسمهای اجرایی، هزینههای انسانی و سیاسی را افزایش میدهد.
در این سخنرانی، محورهای اصلی انتقادات غریبآبادی بر موارد زیر متمرکز بود:
- رد رویکرد مشاهدهگری و اکتفا به بیانیههای تکراری.
- تأکید بر جایگزینی جملات کلیشهای با تصمیمات جسورانه و اجرایی.
- هشدار درباره ناکارآمدی سازمان ملل در صورت تداوم رویکرد فعلی.
او در پایان خاطرنشان کرد که جهان امروز نیازمند تغییر پارادایم در مدیریت بحرانها است تا سازمان ملل بتواند دوباره اعتبار خود را در حل مسائل بینالمللی بازیابد.