استراتژی سئول: از سختافزار به پلتفرم
کره جنوبی برای تقویت ظرفیتهای داخلی، ابتدا روی توسعه زیرساختهای ارتباطی سرمایهگذاری کرد تا بستری مناسب برای رشد شرکتهای بومی فراهم شود. این تمرکز بر زیرساختها باعث شد خدمات دیجیتال به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره شهروندان تبدیل شود. آمارها نشان میدهد در ابتدای سال ۲۰۲۴، حدود ۵۰.۳ میلیون نفر در این کشور به اینترنت دسترسی داشتند که معادل ۹۷.۲ درصد از کل جمعیت است. همچنین تعداد اتصالات تلفن همراه در این کشور به ۶۶.۳۹ میلیون مورد رسید.
سرمایهگذاری در لبه فناوری
دولت کره جنوبی برای حفظ جایگاه خود در زنجیره فناوری جهانی، روی حوزههای استراتژیک متمرکز شده است. این اولویتها شامل موارد زیر است:
- توسعه نیمهرساناها و رایانش کوانتومی
- هوش مصنوعی و کلانداده (Big Data)
- شبکههای نسل جدید و امنیت سایبری
حمایتهای مالی دولت در این مسیر متوقف نشده است؛ بودجهای حدود ۱۱.۵ میلیارد دلار برای نوآوری اختصاص یافته و برآورد میشود ارزش اکوسیستم استارتآپی این کشور تا سال ۲۰۲۵ به حدود ۲۳۷ میلیارد دلار برسد.
پلتفرمهای بومی در برابر سلطه خارجی
تفاوت اصلی رویکرد کره جنوبی در موفقیت پلتفرمهای داخلی است که توانستهاند سهم بازار را از شرکتهای جهانی بربایند. شرکت «ناور» (Naver) نمونهای بارز از این موفقیت است. ناور فراتر از یک موتور جستوجو، خدمات متنوعی نظیر خرید اینترنتی، نقشه، محتوای دیجیتال و خدمات خبری ارائه میدهد و سهم قابل توجهی از جستوجوهای اینترنتی داخلی را در اختیار دارد.
در کنار ناور، «کاکائو» با ابزار ارتباطی «کاکائوتاک» توانست به یکی از اصلیترین ابزارهای ارتباطی شهروندان کره جنوبی تبدیل شود و ساختاری را ایجاد کند که وابستگی به پلتفرمهای خارجی را به حداقل برساند.
تضاد در رویکرد: زیرساخت در برابر بازار
در حالی که کره جنوبی مسیر خود را از لایههای زیرساختی آغاز کرد تا به پلتفرمهای کاربردی برسد، کانادا مسیر متفاوتی را دنبال کرده است. تفاوت این دو کشور در نحوه اجرای سیاستهای رقابتی و حفاظت از دادهها نمایان میشود؛ جایی که کانادا بیش از آنکه بر ایجاد جایگزینهای بومی متمرکز باشد، بر مدیریت بازار و قوانین رقابتی تکیه کرده است.