خلاء پاسخگویی در ساختار فنی فدراسیون
کمیته فنی و توسعه فدراسیون فوتبال، یکی از کلیدیترین بازوهای مدیریتی در فوتبال ایران است. وظیفه این بخش صرفاً نظارت نیست، بلکه باید مسیر توسعه را طراحی کند، مربیان تیمهای پایه را با دقت انتخاب نماید و برنامهای بلندمدت برای پرورش نسل آینده فوتبال کشور تدوین کند. اما نتایج سالهای اخیر تیمهای پایه، این پرسش را ایجاد کرده که سهم این کمیته در ناکامیهای متوالی چقدر بوده است؟
در شرایطی که تیمهای ملی پایه در رقابتهای آسیایی از اهداف خود باز میمانند، تمرکز انتقادات نباید تنها معطوف به مربیان یا رئیس فدراسیون باشد. علی تارقلیزاده به عنوان رئیس کمیته فنی، حلقه اتصال تصمیمات استراتژیک و اجراست. او در موقعیتی قرار دارد که باید به جای سکوت، پاسخگوی نتایج ضعیف باشد و فدراسیون نیز نباید در برابر این ضرورت کوتاهی کند.
معیارهای مبهم انتخاب مربیان و برنامهریزی
تارقلیزاده پس از ناکامی اخیر تیم امید اعلام کرد که نتایج بررسی خواهد شد. اما مسئله اصلی اینجاست که چه کسی عملکردِ تصمیمگیرندگان را بررسی میکند؟ اگر کمیته فنی در انتخاب کادرهای فنی نقش داشته، اکنون باید درباره موارد زیر توضیح دهد:
- منطق انتخاب مربیان برای تیمهای پایه بر چه اساسی بوده است؟
- معیارهای ارزیابی مربیان در طول مسیر چه بود؟
- برنامههای آمادهسازی تیمها با استانداردهای رقابتهای آسیایی همخوانی داشت یا خیر؟
در واقع، مسئولیت ناکامیهای اخیر به اندازه مربیان، بر عهده تارقلیزاده است. او مسئول توسعه فوتبال است، اما وقتی نگاهی به وضعیت فعلی تیم امید و تیم ملی میاندازیم، ردپای این توسعه در عمل دیده نمیشود.
بنبست در توسعه فوتبال ایران
شکستهای اخیر نشان میدهد که ماموریت محوله به کمیته فنی و توسعه با شکست مواجه شده است. توسعه فوتبال نباید در حد کلمات و گزارشهای اداری باقی بماند. تا زمانی که معیارهای انتخاب کادر فنی شفاف نشود و اشخاص مسئول در برابر نتایج پاسخگو نباشند، فوتبال پایه ایران در دایره ناکامیها خواهد چرخید.