تولد یک اسکوتر نظامی برای نیروهای هوابرد
ارتش فرانسه در دوران جنگهای هندوچین، برای نیروهای چتربازش به دنبال وسیلهای سبک، مقاوم و مجهز به قدرت آتش بود که بتواند در مسیرهای دشوار جنگلی حرکت کند. شرکت ایتالیایی وسپا با طراحی مدل «150TAP» به این نیاز پاسخ داد. عبارت TAP در واقع مخفف Truppe Aero Portate به معنای «نیروهای هوابرد» است.
تولید این نسخه خشن و جنگی بر عهده شرکت فرانسوی پیاجو (ACMA) افتاد. مهندسان این شرکت مدل 150VL3 را به عنوان پایه انتخاب کردند و آن را با رنگهای استتار شنی و سبز بازطراحی کردند. تغییرات فنی مدل 150TAP گسترده بود؛ آنها موتور مستطیلی قدیمی و دردسرساز را کنار گذاشتند و یک موتور ۱۵۰ سیسی مربعی جدید جایگزین کردند. این تغییر نه تنها لرزش دستگاه را کاهش داد، بلکه مصرف سوخت را بهینه کرد و بردی معادل ۲۰۰ کیلومتر را فراهم آورد که برای عملیاتهای جنگی ایدهآل بود.
سوار بر توپ ۷۵ میلیمتری
بزرگترین و عجیبترین تفاوت این مدل با نسخههای شهری، نصب یک توپ ضدتانک آمریکایی M20 با کالیبر ۷۵ میلیمتری بود. این سلاح سنگین دقیقا در مرکز اسکوتر و زیر صندلی جای میگرفت و از میان قاب جلویی عبور میکرد. اما یک نکته حیاتی وجود داشت: شلیک در حالت حرکت غیرممکن بود. هرگونه تلاش برای شلیک حین راندن وسپا، میتوانست نتیجهای مرگبار داشته باشد. در واقع، وسپا در اینجا نقش یک حامل یا ترابری را ایفا میکرد؛ اسکوتر توپ را به مقصد میرساند، سپس توپ پیاده شده و در جایگاه ثابت به سمت مواضع دشمن شلیک میشد.
مهندسی برای سقوط از آسمان
فرود از آسمان با یک اسکوتر، نیازمند تغییرات ساختاری جدی بود. برای تحمل وزن توپ و ضربات شدید هنگام فرود با چتر، فریم بدنه تقویت شد و از تقویتکنندههای لاستیکی برای جذب ضربه استفاده کردند. استراتژی اعزام این وسپاها به صورت جفت بود تا زنجیره پشتیبانی حفظ شود:
- وسپای اول:مسئول حمل توپ و راننده.
- وسپای دوم:مسئول حمل مهمات، گلولهها و سوخت اضافی.
برای افزایش ظرفیت حمل بار، برخی از این نمونههای نظامی حتی به تریلرهای تکچرخ کوچک مجهز شده بودند تا بتوانند تجهیزات بیشتری را به دل جنگلهای ویتنام منتقل کنند.