پیش از آنکه بنیامین نتانیاهو سخنرانی خود را در مجمع عمومی سازمان ملل آغاز کند، موجی از خروج اعضای هیئت‌های دیپلماتیک سالن را فرا گرفت. این حرکت اعتراضی، پیش از هر سخنی، پیام مخالفان نخست‌وزیر اسرائیل را در برابر دوربین‌های جهانی ثبت کرد.
اعتراض خاموش در سالن مجمع عمومی
به محض حضور نتانیاهو در تریبون، شمار زیادی از نمایندگان کشورها صندلی‌های خود را ترک کردند. این خروج دسته‌جمعی، پاسخی نمادین به سیاست‌های اسرائیل بود که بدون نیاز به بیانیه‌های مکتوب، اعتراض کشورهای حاضر را به نمایش گذاشت. فضای سالن با خالی شدن صندلی‌ها، رنگ و بویی متفاوت به خود گرفت و تمرکز حاضران از متن سخنرانی به فضای خالی سالن منتقل شد.
واکنش تند نتانیاهو و برچسب «ترسو»
نتانیاهو که متوجه خروج گسترده دیپلماتها شده بود، کنترل اعصاب خود را از دست داد و با لحنی تند به سراغ مخالفانش رفت. او خطاب به کسانی که سالن را ترک کرده بودند و کسانی که هنوز حضور داشتند، گفت: «اگر ترسوهای دیگری در سالن حضور دارند و هنوز خارج نشده‌اند، از آن‌ها می‌خواهم اکنون سالن را ترک کنند.»
او در ادامه مدعی شد که اسرائیل در حال حاضر از امنیت بسیاری از همان کشورهایی دفاع می‌کند که نمایندگانشان در این لحظه سالن را خالی کردند.
تضاد میان تریبون و صندلی‌های خالی
این حادثه تضادی آشکار میان کلمات سخنران و واقعیت بصری سالن ایجاد کرد. در حالی که نتانیاهو سعی داشت پیام‌های سیاسی خود را منتقل کند، صندلی‌های خالی پیام متفاوتی را مخابره می‌کردند. در این صحنه، سه محور اصلی به چشم می‌آمد:
- خروج گسترده دیپلماتها به عنوان ابزاری برای اعتراض سیاسی.
- واکنش عصبی نخست‌وزیر اسرائیل و استفاده از واژگان توهین‌آمیز.
- ثبت تصویری از انزوای سیاسی اسرائیل در مجمع عمومی سازمان ملل.
در نهایت، تصویری که از این نشست باقی ماند، تنها کلمات نتانیاهو نبود، بلکه صحنه‌ی برخاستن دیپلماتها از صندلی‌هایشان بود که پاسخی قاطع به حضور او در تریبون سازمان ملل تلقی شد.