ضرورت همکاری راهبردی ایران و چین به‌عنوان دو کشور مکمل

روابط ایران و چین ریشه در تاریخ مشترک دو کشور دارد. این روابط، که از دوران باستان آغاز شده است، عمدتاً از طریق مسیرهای تجاری و جاده ابریشم شکل گرفته‌اند و بر اساس همکاری و احترام متقابل بنا شده است. هیچ سابقه تاریخی منفی یا خصمانه‌ای بین این دو کشور وجود ندارد. چین، به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده انرژی جهان، برای حفظ رشد اقتصادی خود به تأمین پایدار منابع و امنیت انرژی نیاز دارد. تنگه هرمز در این راستا نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند؛ زیرا این گلوگاه تجاری و انرژی، نقشی کلیدی در امنیت اقتصادی چین دارد. پیش از رویدادهای اخیر، چین حدود 55 درصد از نفت وارداتی روزانه (حدود 11 میلیون بشکه) و 25 درصد از گاز طبیعی مایع‌شده (ال ان جی) سالانه خود را از طریق این تنگه دریافت می‌کرد. همچنین، سالانه 163 میلیارد دلار کالای چینی از طریق تنگه هرمز به کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می‌شد. موقعیت ژئوپلیتیکی و قدرت نظامی ایران در منطقه، به‌ویژه در نبرد اخیر با آمریکا، نشان‌دهنده توانایی جمهوری اسلامی در کنترل جریان عبور کالا و نفت و گاز از تنگه هرمز در صورت بروز تنش است. این وابستگی کم چین به سایر کشورها، به‌ویژه عمان، امنیت انرژی آن را تضمین می‌کند. به‌طور خلاصه، همکاری راهبردی ایران و چین می‌تواند نقش مهمی در حفظ امنیت انرژی و مسیرهای تجاری این دو کشور ایفا کند.