به گزارش مفدا، دکتر غلامرضا ظریفیان چهارشنبه شب در جمع معاونان فرهنگی و دانشجویی، مدیران فرهنگی و نیز مدیران دانشجویی دانشگاههای
علوم پزشکی با اشاره به تجربه فعالیت خود در حوزه دانشجویی در
وزارت علوم و
دانشگاهها افزود: تفاوت جدی میان دانشجویان دانشگاههای علوم پزشکی و سایر
دانشگاهها وجود ندارد، اما دانشجویان علوم پزشکی به دلیل ارتباط مستقیمتر با مردم در دانشگاه، بیمارستان و محیطهای درمانی، از سه سرمایه
اجتماعی برخوردارند؛ سرمایه
اجتماعی تخصصی، سرمایه
اجتماعی ناشی از اعتماد مردم و سرمایه
اجتماعی اخلاقی که بر حفظ سلامت، امنیت و اسرار مردم استوار است. این سرمایه
اجتماعی، پل بسیار مهمی برای پیشگیری از بحران است و باید مورد توجه قرار گیرد. تجربه مدیریت دانشجویی نشان میدهد که برای پیشگیری از بحران، معاونان فرهنگی و دانشجویی بهتنهایی نمیتوانند همه مسئولیت را برعهده داشته باشند و لازم است شبکهای منسجم برای شناخت، گفتوگو و حل مسائل دانشگاه شکل بگیرد. ظریفیان با اشاره به تجربه فعالیت خود در معاونت دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و سپس
وزارت علوم اظهار کرد: در دورهای که مسئولیتهای دانشجویی را برعهده داشتم، بیش از دو هزار تشکل دانشجویی شکل گرفت که بخش عمده آنها سیاسی نبودند و در حوزههای علمی، فرهنگی، زیستمحیطی و اجتماعی فعالیت میکردند. در این فضا، جریانها و مجموعههای مختلف دانشجویی نیز در کنار یکدیگر فعالیت داشتند و در همین دوره، برخی آسیبها و تخلفات دانشجویی به شکل محسوسی کاهش یافت. وی با اشاره به تجربه حوادث دانشگاهی در دهه 70 و 80 گفت: پس از تجربه یک بحران دانشگاهی، به این نتیجه رسیدیم که معاونان فرهنگی و دانشجویی صرفاً نمیتوانند پیشگیریکننده بحران باشند و باید یک شبکه شکل گیرد. بر همین اساس، بخشی از برنامههای آموزشی مدیران دانشگاهها به آموزش تخصصی درباره دانشجو، تحولات دانشجو، مناسبات دانشجویی، تشکلهای دانشجویی و نحوه رفتار رئیس دانشگاه در شرایط بحرانی اختصاص یافت.