ناکامی مهاجمان در سیستم دو مهاجمه
برای نخستین بار در سالهای اخیر، هر دو سرمربی ترس و احتیاط را کنار گذاشتند و بازی را با دو مهاجم آغاز کردند. اما نتیجه این جسارت تاکتیکی، عملکرد ضعیف هر چهار بازیکن خط حمله بود. اگر ناکامی «سحرخیزان» و «قلیزاده» را به حساب جوانی و کمتجربگی آنها در فشارات دربی بگذاریم، وضعیت برای بازیکنان باسابقه متفاوت بود.
عملکرد علیپور و سرگیف در این مسابقه غیرقابل دفاع است؛ بهویژه وقتی در نظر بگیریم که هر دو ملیپوش از جام جهانی بازگشته بودند و سابقه آقای گلی در لیگهای خود را در کارنامه داشتند. سرگیف با وجود تجربه حضور در ۱۶ دربی و داشتن شانسهای گلزنی، نتوانست تاثیرگذاری مورد انتظار را داشته باشد.
کالبدشکافی خط دفاع: تضاد کناریها و مرکزیها
در خط دفاعی، وضعیت به شکلی متناقض پیش رفت. مدافعان میانی هر دو تیم به یک اندازه دچار ناهماهنگی شدند و اشتباهات فردی آنها مستقیماً به گلهای حریف منجر شد. اما در مقابل، مدافعان کناری نمره قبولی گرفتند:
- مدافعان رونده:صالح حردانی و تیکدری با بازی فعال و تاثیرگذاری در حملات درخشیدند.
- مدافعان ایستا:عیدی و گودرزی با اجرای دقیق دستورات مربی برای کمک به دفاع در ضدحملات، عملکردی موفق داشتند.
تکانهای دروازهبانی و آمار کلینشیت
در فهرست ناکامان، نام دروازهبانها به شدت به چشم میخورد. دو گلخورِ دربی، یکی ملیپوش و کاپیتان سابق سپاهان و دیگری مهرهای که استقلال برای جذبش تلاش کرده بود، نتوانستند دروازههایشان را بسته نگه دارند. این اتفاق باعث شد فرعباسی در جدول کلینشیتها، فاصله خود را با بیرانوند بیشتر کند.
در نهایت، هافبکهای دفاعی دو تیم با عملکردی متوازن و مشابه، نمره قبولی گرفتند و توانستند تعادل نسبی را در میانه میدان حفظ کنند.