هویت معنوی و تمدنی ایرانیان در پیوند میان فرهنگ اصیل ایرانی و معارف اسلامی شکل گرفته است. این نسبت، فراتر از یک واقعه تاریخی ساده، ریشه در فطرت خداجوی این ملت دارد که در طول قرنها، یکی از درخشانترین فصلهای تاریخ تمدن بشری را رقم زده است.
صلحطلبی؛ نه تسلیم، بلکه دفاع از تمامیت ارضی
ملت ایران هرگز رویکردی جنگطلبانه در برابر جهان نداشته است، اما این صلحطلبی هرگز به معنای تسلیم در برابر زور نیست. تاریخ نشان میدهد ایرانیان هر زمان که تمامیت سرزمین و هویت ملیشان با تهدید روبهرو شده، با قاطعیت از خویش دفاع کردهاند. مظلومیتهای تاریخی این ملت، در نهایت به سرچشمهای برای مقاومت و بازسازی هویت ملی تبدیل شده است.
تابآوری در آزمونهای نظامی
جنگ دوازدهروزه و حوادث جنگ چهلروزه، صرفاً دو مقطع نظامی نبودند، بلکه آزمونی برای سنجش تابآوری یک ملت به شمار میرفتند. در این میان، تعبیر «بعثت مردم» به تحولی عمیق اشاره دارد؛ لحظهای که مردم از جایگاه تماشاگر خارج شده و خود را صاحب و سازنده سرنوشت خویش میبینند. این رستاخیز شگفتانگیز و بهیادماندنی، تصویری از استمرار ایستادگی ملی در برابر بحرانهاست.
تلاقی خیابان و میدان در استراتژی دفاعی
حضور شبانه و تجمعات مردم در هفت ماه گذشته، مفهوم «خیابان و میدان» را برجسته کرد. برای درک قدرت ملی، باید این دو مفهوم را به صورت متصل دید:
- خیابان:صورت اجتماعی مقاومت و پشتوانه مردمی میدان نبرد.
- میدان:صورت دفاعی قدرت که حافظ امنیت خیابان و حریم داخلی است.
قدرت ملی تنها زمانی به کمال میرسد که این دو ضلع از یکدیگر جدا نشوند و در یک اراده واحد ادغام گردند.
واکنشهای خارجی به اراده ملی
فشارهای خارجی، حملات پراکنده ایالات متحده پس از رویارویی ۴۰ روزه و اقدامات رژیم صهیونیستی در مناطق ساحلی و جزایر، همگی واکنشهایی در برابر همین ظرفیت ملی هستند. تلاش برای ایجاد محدودیتهای دریایی در واقع پاسخی به اراده جامعه است. این فشارها اگر نتوانند اراده ملی را تغییر دهند، نتیجهای جز افزایش همبستگی داخلی نخواهند داشت.