کمشنوایی ناگهانی؛ بحرانی که نباید نادیده گرفت
سکته گوش یا کمشنوایی حسی-عصبی ناگهانی، وضعیتی است که فرد بهطور غیرمنتظره دچار افت شنوایی میشود. این اتفاق ممکن است درست هنگام بیدار شدن از خواب رخ دهد یا در بازه زمانی کوتاهی، معمولاً کمتر از ۱۲ ساعت، ایجاد شود. بسیاری از افراد این حالت را با گرفتگی ساده گوش اشتباه میگیرند، اما واقعیت این است که با یک وضعیت اورژانسی روبرو هستند که نیاز به مداخله سریع پزشکی دارد.
ریشههای ناشناخته و عوامل محرک
دکتر اکرم رحمانیپور، متخصص گوش، حلق و بینی و عضو هیات علمی دانشگاه، اشاره میکند که در بیش از نیمی از موارد، علت دقیق سکته گوش مشخص نمیشود. با این حال، مجموعهای از عوامل میتوانند باعث بروز این عارضه شوند:
- عفونتهای ویروسی:ویروسهای هرپس سیمپلکس یا اوریون از عوامل شایع هستند.
- مشکلات عروقی:انسداد عروق کوچک تأمینکننده خون در گوش داخلی.
- بیماریهای خودایمنی:زمانی که سیستم ایمنی بهطور اشتباه به گوش داخلی حمله میکند.
- عفونتهای سیستمیک:بیماریهایی مانند سیفلیس، لایم و مننژیت.
علاوه بر این، ضربه به سر، تغییرات شدید فشار (مثلاً در غواصی) و مصرف برخی داروهای سمی برای گوش میتوانند محرک باشند. در موارد نادر، کمشنوایی ناگهانی به عنوان اولین علامت بیماریهای پیچیدهتری مانند تومور عصب شنوایی یا اماس ظاهر میشود.
علائم هشداردهنده و تشخیص
این عارضه معمولاً بهصورت یکطرفه رخ میدهد و شدت کاهش شنوایی در آن نوسان دارد. اما کاهش شنوایی بهتنهایی نیست که باید جدی گرفت؛ علائم همراه زیر زنگ خطر هستند:
- وزوز گوش یا احساس زنگ زدن در گوش.
- احساس پری، فشار یا گرفتگی شدید.
- سرگیجه و عدم تعادل در راه رفتن.
پنجره طلایی درمان
درمان استاندارد برای این وضعیت، استفاده از کورتیکواستروئیدها (کورتون) است. پزشکان بسته به شدت عارضه، این دارو را بهصورت خوراکی تجویز میکنند یا آن را مستقیماً به داخل گوش میانی تزریق میکنند تا التهاب کاهش یافته و بافتهای گوش داخلی ترمیم شوند. تأخیر در مراجعه به مراکز تخصصی گوش، حلق و بینی میتواند فرصت بازگشت شنوایی را بهطور کامل از بین ببرد.