بازگشتی به دوران طلایی تصنیفها
علیرضا افتخاری در برنامهی «شفرونی» سراغ یکی از ماندگارترین آثار موسیقی ایرانی رفت. اجرای او از تصنیف «بردی از یادم»، با همراهی گروهی از خوانندگان زن، فضای استودیو را به حال و هوایی نوستالژیک برد. این اثر که سالهاست در حافظه جمعی ایرانیان جای گرفته، بار دیگر با بیانی متفاوت و در فضای یک برنامه تلویزیونی شنیده شد تا پیوندی میان نسلهای مختلف موسیقی برقرار کند.
ریشههای «بردی از یادم» و سازندگان اثر
این تصنیف در اواسط دهه ۳۰ خورشیدی برای نخستین بار با صدای دو چهره شاخص موسیقی آن دوران، یعنی ویگن و دلکش منتشر شد. ترکیب صدای این دو هنرمند، اثر را به یکی از شناختهشدهترین قطعات موسیقی آن سالها تبدیل کرد. ساختار احساسی و عاشقانه این آهنگ، حاصل همکاری دو نام بزرگ در دنیای هنر است:
- سرایش:پرویز خطیبی
- آهنگساز:مصطفی گرگینزاده
استفاده از مایه «بیات اصفهان» در ملودی این اثر، به آن عمقی احساسی بخشیده است که حتی پس از گذشت چندین دهه، همچنان برای شنونده امروز جذاب و اثرگذار است.
تأثیر بازخوانیهای مدرن بر ماندگاری آثار
«بردی از یادم» در طول سالها توسط خوانندگان متعددی بازخوانی شده است. هر هنرمند با تکیه بر سبک شخصی خود، برداشتی متفاوت از این اثر ارائه داد. علیرضا افتخاری نیز با بازخوانی این قطعه در برنامه «شفرونی»، تلاش کرد این گنجینه موسیقایی را دوباره در مرکز توجه قرار دهد.
ماندگاری این تصنیف را میتوان در ترکیب دقیق شعر عاشقانه، ملودی آشنا و اجرای خوانندگان برجسته دانست. اجرای اخیر افتخاری ثابت کرد آثار کلاسیک موسیقی ایرانی، فارغ از زمانه، قادرند با مخاطب ارتباط برقرار کنند و خاطرات موسیقایی گذشته را به زمان حال منتقل کنند.