تهدید ایران به حمله به کابل‌های اینترنتی در خلیج فارس، آمریکا را وادار به عقب‌نشینی می‌کند

به گزارش خبرآنلاین روزنامه ایران، نخستین سناریو تداوم وضعیت فرسایشی «نه جنگ تمام‌عیار، نه صلح» است؛ یعنی جرقه‌های مکرر و تشدید درگیری‌های محدود. هر دو طرف محدودیت‌هایی دارند: ایالات متحده با کاهش ذخایر مهمات و دشواری‌های لجستیکی برای مدیریت جنگ فراگیر در خاورمیانه و ایران تحت فشارهای تحریم‌ها و محاصره‌های دریایی. در این بازی، امریکا سعی دارد با حملات دقیق ایران را تضعیف کند، اما توانایی انعطاف‌پذیر ایران همچنان فعال است و چرخه درگیری‌ها به صورت سینوسی ادامه خواهد یافت. اما سناریوی دوم، تعیین‌کننده‌تر است: ابتکار عمل جمهوری اسلامی برای تغییر معادلات منطقه‌ای و اجرای استراتژی «فشار حداکثری معکوس». تهران با درک آسیب‌پذیری‌های واشنگتن، دامنه تهدیدات را به فراسوی مرزهای سنتی گسترش می‌دهد. مطرح شدن سناریوهایی نظیر هدف قرار دادن شبکه‌های کابل‌های زیردریایی اینترنت و ارتباطات جهانی یا تهدید تاسیسات نظامی امریکا در جنوب‌شرق اروپا، نشان‌دهنده ارتقای سطح بازدارندگی ایران است. در این پارادایم، ایران پیام روشنی را مخابره می‌کند؛ جمهوری اسلامی همواره به هرگونه تجاوز پاسخ خواهد داد. ائتلاف‌سازی‌های جدید مانند طرح «مکانیسم امنیت اقتصادی هرمز» نیز در راستای همین سیاستِ وادار کردن امریکا به عقب‌نشینی تعریف می‌شود. این رقابت سنگین برای تعیین قواعد جدید بازی در خلیج‌فارس، دوره آتش‌بس‌های موقت را صرفا زمان تنفسی برای تجدید قوا می‌کند؛ تنش‌ها با مدل‌های نوین امنیتی و هیبریدی همچنان بخشی جدایی‌ناپذیر از آینده منطقه باقی خواهند ماند.