چین با رونمایی از قابلیت رزم پهپاد پنهانکار GJ-11، فصل جدیدی از توسعه تسلیحات بدون سرنشین خود را آغاز کرد. تصاویری که اخیراً منتشر شده، این پهپاد را در حال شلیک یک فروند موشک هوابههوای بردبلند PL-15E نشان میدهد؛ اتفاقی که فراتر از یک نمایش ساده است و از تغییر استراتژی نظامی چین در حوزه نبردهای هوایی حکایت دارد.
موشک PL-15E؛ بازوی بلند GJ-11
قلب تپنده این تحول، تجهیز GJ-11 به موشک PL-15E است. این موشک با بهرهگیری از جستجوگر راداری آرایه فازی فعال (AESA)، دقت و کارایی بالایی در رهگیری اهداف دارد. برد عملیاتی این سلاح بین ۱۴۵ تا ۲۰۰ کیلومتر برآورد میشود. اگر قابلیت حمل و شلیک عملیاتی این موشک توسط GJ-11 تأیید شود، چین عملاً ابزاری در اختیار خواهد داشت که میتواند اهداف هوایی را از فاصلهای بسیار دور و پیش از نزدیک شدن به حریم دفاعی، درگیر و منهدم کند.
تحول در کاربری بال پرنده
پهپاد GJ-11 با طراحی خاص «بال پرنده» شناخته میشود که هدف اصلی آن کاهش سطح مقطع راداری برای گریز از شناسایی است. پیش از این، تحلیلگران نظامی GJ-11 را عمدتاً در قالب یک پهپاد تهاجمی برای مأموریتهای ضربتی یا یک ابزار شناسایی-اطلاعاتی (ISR) میدیدند. اما تصویر جدید، تعریف جدیدی از نقش این پرنده ارائه میدهد:
- تغییر ماهیت از شناسایی صرف به نبرد هوابههوا.
- قابلیت تبدیل شدن به یک پلتفرم دفاعی فعال در کنار جنگندههای سرنشیندار.
- افزایش انعطافپذیری در اجرای عملیاتهای چندمنظوره.
گامی به سوی شبکه نبرد هوایی آینده
تأیید اصالت این تصاویر به معنای حرکت پکن به سمت توسعه پهپادهای رزمی چندمنظوره است. چین دیگر به دنبال پهپادهایی نیست که صرفاً نقش پشتیبانی یا حمله به اهداف زمینی را ایفا کنند. هدف نهایی، ادغام این پهپادها در یک شبکه نبرد هوایی است که در آن GJ-11 میتواند به عنوان یک «همراه» (Loyal Wingman) در کنار جنگندههای شکارچی عمل کند و با استفاده از قابلیت پنهانکاری و برد بالای موشکهایش، خط مقدم نبرد را جابهجا کند.