
تبادل آتش میان ایران و آمریکا روز یکشنبه ۳۰ اوت (۹ شهریور) پس از وقفهای کوتاه از اواخر ژوئیه، دوباره شعلهور شد. نیروهای آمریکایی در این تاریخ دو سکوی پرتاب در جزیره لارک، واقع در شرق تنگه هرمز و نزدیکی بندرعباس را هدف قرار دادند. ایران نیز در پاسخ به این تجاوز، مواضع نظامی آمریکا در اردن را با موشکهای بالستیک هدف گرفت.
توزیع استراتژیک هواپیماهای سوخترسان
رصد دادههای پروازی از صبح دوشنبه ۳۱ اوت به وقت دوحه، جهش قابلتوجهی را در فعالیتهای هوایی آمریکا نشان میدهد. در این بازه زمانی، مجموعاً ۱۴ فروند هواپیمای سوخترسان در منطقه شناسایی شدهاند که جزئیات تجهیزاتی آنها به شرح زیر است:
- ۸ فروند بوئینگ KC-46A پگاسوس با ظرفیت انتقال حدود ۹۶.۳ تن سوخت.
- ۶ فروند بوئینگ KC-135 استراتوتانکر با توانایی انتقال ۹۰.۷ تن سوخت.
مسیرهای پروازی این ناوگان نشان میدهد که فعالیتها در دو سوی تنگه هرمز متمرکز بوده است. برخی از این هواپیماها در آسمان دریای عمان و شرق سواحل امارات مسیرهای دایرهای و تکرارشونده را طی کردهاند، در حالی که گروهی دیگر در آبهای خلیج فارس و غرب تنگه در حال پرواز بودهاند.
حضور اف-۱۶ و تهدید پدافندهای هوایی
در کنار ناوگان سوخترسانی، حضور یک فروند جنگنده اف-۱۶ سیجی (Fighting Falcon) در منطقه جلب توجه میکند. این جنگنده تنها یک هواپیمای تهاجمی ساده نیست؛ تجهیزات نصبشده روی بلوک ۵۰ و ۵۲ این مدل، آن را به ابزاری برای شناسایی رادارها تبدیل میکند.
این جنگنده به سامانه HTS مجهز است. هدف اصلی این فناوری، شناسایی دقیق موقعیت رادارهای پدافند هوایی و پشتیبانی از عملیات «سرکوب پدافند هوایی دشمن» (SEAD) است. همزمانی پرواز این جنگنده با ناوگان سوخترسان، احتمال برنامهریزی برای عملیاتهای طولانیمدت شناسایی یا تهاجمی در منطقه را تقویت میکند.