پایان عصر مسی و ضرورت گذار به فیبرنوری
زیرساختهای ارتباطی قدیمی دیگر توان پاسخگویی به حجم دادههای امروز را ندارند. کابلهای مسی در برابر نیازهای دیجیتال مدرن و تقاضای فزاینده برای پهنای باند بالا، بازمانده از دوران گذشتهاند. توسعه شبکههای مبتنی بر فیبرنوری تنها یک انتخاب فنی نیست، بلکه مسیری برای ارتقای ظرفیت و کیفیت ارتباطات ثابت در ساختمانهای جدید است.
اجرای فیبرنوری در زمان ساخت ساختمان، هوشمندانهترین اقدام برای سازندگان است. این رویکرد مانع از آن میشود که سالها بعد، برای بهروزرسانی شبکه، مجبور به تخریب بخشهایی از ساختمان یا تحمل هزینههای سنگین اجرای مجدد زیرساختها شوند.
وضعیت قانونی صدور پایانکار و الزام فیبرنوری
بحث درباره اصلاح مقررات ملی ساختمان و منوط کردن صدور پایانکار ابنیه نوساز به تکمیل زیرساختهای فیبرنوری، مدتهاست که در دستور کار قرار دارد. هرچند اجرای سراسری و کشوری این الزام هنوز بهطور شفاف ابلاغ نشده، اما برخی استانها پیشدستی کردهاند.
علیرضا لطفی، مدیر مخابرات منطقه تهران، اشاره میکند که سازمان نظام مهندسی در برخی استانها بهطور مستقل این رویه را اجرا میکند. این موضوع بهویژه در مجتمعهای مسکونی و تجاری بزرگ با جدیت بیشتری دنبال میشود تا شبکه ارتباطی این مراکز از ابتدا بر بستر فیبرنوری بنا شود.
الزام فنی بهجای انحصار اپراتوری
یک نکته کلیدی در این مسیر، تفکیک میان «تکنولوژی مورد نیاز» و «ارائه دهنده خدمات» است. سازندگان و مالکان ساختمانها برای تکمیل شبکه ارتباطی خود، مجبور به مشارکت با یک اپراتور خاص یا منحصربهفرد نیستند. الزام اصلی بر روی زیرساخت فنی متمرکز است:
- استفاده از کابلهای فیبرنوری بهجای کابلهای مسی.
- تأمین استانداردهای لازم برای انتقال دادههای پرسرعت.
- جلوگیری از ایجاد گلوگاههای ارتباطی در ساختمانهای نوساز.
در واقع هدف نهایی، ایجاد بستری است که در آینده هر کاربر بتواند با کمترین هزینه و بیشترین کیفیت، به خدمات دیجیتال دسترسی داشته باشد، فارغ از اینکه کدام اپراتور خدمات خود را ارائه میدهد.