شروع طوفانی و سقوط تدریجی
ایران بازی را با فشار بالا آغاز کرد و کوارتر نخست را با نتیجه ۱۸ بر ۷ به سود خود به پایان رساند. این برتری ۱۱ امتیازی در ابتدای دیدار، امیدها را زنده کرد اما دوام نیاورد. فیلیپین در ادامه بازی به خود آمد و با بازگشتی سریع، تا پایان نیمه نخست نتیجه را به ۳۶ بر ۳۴ تغییر داد تا کنترل بازی از دست بازیکنان ایرانی خارج شود.
جنگ ریباندها و تفاوتهای آماری
بزرگترین نقطه ضعف ایران در این دیدار، ضعف در زیر سبد بود. فیلیپین در مجموع ۴۵ ریباند ثبت کرد، در حالی که بازیکنان ایران تنها ۳۱ بار موفق به تصاحب توپ شدند. این اختلاف ۱۴ امتیازی در ریباندها، بهویژه در بخش دفاعی (۳۷ ریباند برای فیلیپین در مقابل ۲۵ ریباند ایران)، فرصتهای متعددی را برای میزبان خلق کرد و مانع از تثبیت مالکیت توپ توسط ایران شد.
دقت شوتزنی نیز در تمامی بخشها به نفع فیلیپین بود:
- دقت کلی شوتها:فیلیپین ۳۸٪ در مقابل ۳۴٪ ایران
- شوتهای دو امتیازی:فیلیپین ۴۸.۱۵٪ در مقابل ۴۱.۱۸٪ ایران
- پرتابهای سهامتیازی:فیلیپین ۲۸٪ در مقابل ۲۵.۸۱٪ ایران
- پرتابهای آزاد:فیلیپین ۷۷.۷۸٪ در مقابل ۶۶.۶۷٪ ایران
درخشش مبین شیخی در میان شکست
مبین شیخی تنها نقطه روشن بازی برای ایران بود. او با ثبت ۲۱ امتیاز، ۵ پرتاب سهامتیازی موفق و ۲ ریباند، کارایی ۱۸ را به نام خود ثبت کرد و بهترین عملکرد فردی بازیکنان ایرانی را داشت.
ضعف در منطقه رنگی و خطاهای زیاد
اگرچه ایران در بخشهایی مثل توپربایی (۹ مقابل ۵) و کاهش ترناورها (۱۱ مقابل ۱۶) برتری داشت، اما این آمارها در برابر ضعف در منطقه رنگی بیاثر بود. فیلیپین ۲۲ امتیاز از منطقه رنگی و ۱۵ امتیاز از ضدحملات گرفت، در حالی که سهم ایران از این امتیازات بهترتیب ۱۴ و ۸ بود.
تعداد بالای خطاهای بازیکنان ایران نیز فشار را بر شاگردان مانولوپولوس افزایش داد. ایرانیها در مجموع ۲۲ خطا مرتکب شدند، در حالی که فیلیپین تنها ۱۴ خطا داشت. در نهایت، ترکیب این عوامل و ناتوانی در حفظ برتری ابتدایی بازی، منجر به پذیرفتن شکست ۶۸ بر ۵۶ شد.