
گذشتن از گزارشهای کاغذی به سوی رضایت مردم
اصلاح نظام اداری ایران بیش از سه دهه است که در قالب برنامههای توسعه و بخشنامههای مختلف دنبال میشود، اما یک چالش ساختاری همواره مانع رسیدن به نتیجه شده است: تمرکز بیش از حد قدرت در پایتخت. اکنون سازمان اداری و استخدامی کشور با اجرای طرح ملی «مانا» رویکرد خود را تغییر داده است.
ذاکری، رئیس امور تحول اداری، نوآوری و ارتقای فرهنگ سازمانی این سازمان، معتقد است اهداف کلیدی اصلاحات، بهویژه در حوزه هرم نیروی انسانی و سازوکارهای نظارتی، هنوز بهطور کامل محقق نشدهاند. او معیار موفقیت در اجرای طرح مانا را نه گزارشهای اداری و کاغذی، بلکه رضایت ملموس مردم از خدمات دولتی میداند. هدف نهایی این است که شهروندان خدمات مورد نیاز خود را در زمانی مناسب، با کیفیتی مطلوب و با حفظ کرامت انسانی دریافت کنند.
خروج از حصار ستادهای مرکزی
بسیاری از برنامههای تحول اداری در سالهای گذشته در ستادهای مرکزی تهران محصور میشدند و اثرات اجرایی آنها در شهرستانها بسیار ناچیز بود. این «تهرانمحور» بودن، باعث شد اصلاحات در سطح استانی دیده نشود. در مدل جدید طرح مانا، هر استان و واحد استانی سهم و نقش مشخصی دارد. طبق این رویکرد، دستگاههای اجرایی موظفند اختیارات تصمیمگیری خود را به مدیران استانی واگذار کنند تا زنجیره دستورات کوتاه شود.
کاهش مراجعات زائد و هزینههای شهروندان
تجربیات اخیر در برخی حوزههای تفویض اختیار نشان داده است که بسیاری از امور اداری نیازی به تمرکز در تهران ندارند و تصمیمگیری در سطح استان کاملاً امکانپذیر است. تداوم تمرکزگرایی باعث شده تا شهروندان حتی برای سادهترین امور اداری، مجبور به سفر به پایتخت و پیگیریهای طولانی باشند. این وضعیت پیامدهای منفی متعددی دارد:
- افزایش هزینههای مالی و زمانی برای مردم شهرستانها.
- پیچیدهتر شدن فرآیندهای اداری به دلیل تعدد لایههای تایید.
- ایجاد فشار مضاعف بر زیرساختهای اداری پایتخت.
اجرای طرح مانا را میتوان گامی در جهت پایان دادن به این رویه دانست تا تحول اداری از یک شعار در متون برنامهریزی به واقعیتی در محیطهای کاری استانی تبدیل شود.