از محافل نیویورک تا کاخ سفید؛ پیوند ترامپ و کوهن
روی مارکوس کوهن یکی از بحثبرانگیزترین چهرههای تاریخ سیاسی ایالات متحده است. او فعالیت خود را در دهه ۱۹۵۰ میلادی (۱۳۲۹ خورشیدی) در کنار سناتور جوزف مککارتی آغاز کرد و بعدها در نیویورک به مهرهای بانفوذ در محافل سیاسی و اقتصادی تبدیل شد. کوهن در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، درست زمانی که دونالد ترامپ در ابتدای مسیر فعالیتهای اقتصادیاش در نیویورک بود، ارتباطی نزدیک با او برقرار کرد و در نقش مشاور حقوقی وارد زندگی حرفهای ترامپ شد.
دستورالعمل کوهن برای مدیریت واقعیت
کتاب «شیاد آمریکایی: سفر تاریک روی کوهن از جو مککارتی تا دونالد ترامپ» نوشته کای برد و سوزان گلدمارک، کوهن را یکی از تاثیرگذارترین چهرهها در شکلگیری سبک سیاسی ترامپ معرفی میکند. نویسندگان معتقدند ترامپ مجموعهای از روشهای رسانهای و سیاسی را از کوهن آموخت که بعدها به امضای شخصی او تبدیل شد. این متدها شامل موارد زیر است:
- تکرار بیوقفه ادعاها، حتی در صورت وجود تناقضات آشکار.
- انکار واقعیتهای نامطلوب و امتناع از پذیرش اشتباه یا شکست.
- حمله مداوم و تهدید مخالفان و رسانههای منتقد.
- پرهیز از ثبت ردپای مکتوب برای جلوگیری از مستند شدن خطاها.
- متهم کردن منتقدان به جای پاسخگویی به اتهامات.
- خودداری مطلق از عذرخواهی در هر شرایطی.
تکامل مککارتیسم به ترامپیسم
تحلیلهای منتشر شده در نشریه فارن پالسی نشان میدهد که استفاده ترامپ از لقبهای تحقیرآمیز برای رقبای سیاسی، مشابه روشی است که کوهن و مککارتی در دوران فعالیت خود به کار میبردند. مککارتی و کوهن تلاش داشتند «مککارتیسم» را به بخشی از هویت حزب جمهوریخواه تبدیل کنند؛ رویکردی که بر پایه متهم کردن اشخاص و سازمانها به خیانت و براندازی، بدون داشتن مدارک کافی استوار بود.
نویسندگان کتاب معتقدند ترامپ در سالهای بعد همین الگو را در قالب «ترامپیسم» پیاده کرد. استیون بریل، روزنامهنگاری که در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ (۱۳۴۹ تا ۱۳۵۹ خورشیدی) اخبار هر دو چهره را در نیویورک پوشش داده است، نیز بر وجود این رابطه و تاثیرات متقابل آن تاکید دارد.