
تضاد منابع آب مازندران با میانگین کشوری
بهزاد برارزاده، مدیرعامل آبوفای مازندران، در نشست خبری روز شنبه هفتم شهریور، آمار تکاندهندهای از نحوه تأمین آب شرب استان ارائه کرد. او اعلام کرد تنها ۲۰ درصد از آب شرب مازندران از منابع سطحی تأمین میشود و ۸۰ درصد وابستگی استان به سفرههای زیرزمینی است. این در حالی است که میانگین استفاده از آبهای سطحی در سطح کشور ۵۸ درصد است؛ شکافی عمیق که برارزاده را به لزوم تغییر فوری الگوی تأمین آب ترغیب کرد.
شرق مازندران؛ منطقه ممنوعه آبی
بحران در شرق استان شدت بیشتری دارد. برارزاده این منطقه را در زمره مناطق ممنوعه آبی دانست و اشاره کرد که آب بسیاری از چاههای این ناحیه لبتلخ یا لبشور است. در حال حاضر کارکنان آبوفای استان با استفاده از فیلترها، کیفیت آب را به حد استانداردهای بهداشتی میرسانند، اما این راهکار موقتی است. او تأکید کرد که در شرق استان چاهها دیگر پاسخگو نیستند و مردم با تشنگی مواجه شدهاند.
برای حل این معضل، تأمین آب از سد گلورد در دستور کار قرار گرفته و پیگیریهای استانی برای عملیاتی شدن این طرح ادامه دارد.
فرسودگی شبکه و برنامههای نوسازی
زیرساختهای توزیع آب در مازندران نیز با چالشهای جدی روبروست. برارزاده وضعیت شبکه آبرسانی استان را اینگونه تشریح کرد:
- طول کل شبکه آبرسانی استان: ۲۵ هزار کیلومتر
- بخش فرسوده و نیازمند بازسازی: ۵ هزار و ۳۰۰ کیلومتر
- میزان قراردادهای منعقد شده برای بازسازی: ۱۲۰۰ کیلومتر
راهکارهای کوتاهمدت و احیای کشاورزی
مدیرعامل آبوفای مازندران برای کاهش فشار بر شرق استان، برنامهای کوتاهمدت شامل بهسازی چاههای موجود و حفر چاههای جدید تدوین کرده است. همزمان، احداث تصفیهخانههای جدید در شهرهای گلوگاه، بهشهر و نکا در حال پیگیری است. نکته قابل توجه در این طرح، استفاده از پساب این تصفیهخانههاست. این پسابها با ظرفیت مجموع ۱٬۱۶۰ لیتر در ثانیه، قرار است علاوه بر رفع نگرانی کشاورزان، به احیای صنعت و کشاورزی منطقه کمک کنند.
تأمین اعتبار و نیاز به حمایت ملی
در بخش بودجه، برارزاده اعلام کرد با دستور استاندار، مبلغ ۲۵۷ میلیارد تومان برای خرید دیزل و تجهیزات تأمین شده است. همچنین برای بهبود وضعیت مناطق بالادست و ایستگاه گرگان، زمین ساخت مخزن ذخیره آب در بهشهر در حال پیگیری است. او در پایان یادآور شد که حرکت به سمت آبهای سطحی و ارتقای کیفیت آب، محور اصلی برنامههای آنهاست، اما تحقق این هدف نیازمند نگاه فرابخشی و حمایت اعتبارات ملی است.