سکوت مسئولان و پناه بردن به رسانه
وقتی درهای اتاقهای مدیریتی به روی مالکان بسته میشود، رسانهها به تنها پل ارتباطی تبدیل میشوند. برای سومین بار است که پلتفرم «خط قرمز» تبدیل به تریبونی برای مالکان میشود و این تکرار، نشان از یک بحران عمیق در ارتباطات مدیریتی فوتبال ایران دارد. زمانی که سرمایهگذاران احساس میکنند در اتاقهای دربسته شنیده نمیشوند، تنها راه باقیمانده، فریاد در فضای مجازی و رسانههای عمومی است.
این وضعیت، تضاد عجیبی را به نمایش میگذارد؛ از یک سو مالکانی که سرمایه خود را در شرایط سخت به خطر انداختهاند و از سوی دیگر مسئولانی که گویی در دنیایی دیگر زندگی میکنند و از نیازهای حداقلی باشگاهها بیخبرند یا ترجیح میدهند بیخبر بمانند.
«خط قرمز»؛ آخرین تریبون مالکان
سکوت مسئولان در برابر مطالبات مالکان دیگر یک اتفاق ساده نیست، بلکه تبدیل به یک رویه شده است. مالکان در این برنامه صراحتاً اعلام کردند که برای دریافت پاسخهای ساده، مجبورند به سراغ برنامههایی مثل «خط قرمز» در رسانه صاحبخبر بروند. این یعنی سیستم پاسخگویی در بدنه اجرایی فوتبال عملاً از کار افتاده است.
این اتفاق برای سومین بار رخ میدهد. هر بار مالکان با امید به تغییر وضعیت، صدای خود را بلند میکنند، اما به نظر میرسد این صداها تنها در فضای رسانهای میپیچد و به گوش کسانی که قدرت تصمیمگیری دارند نمیرسد. غیبت مسئولان در این گفتگوها، پذیرش این واقعیت است که پلهای ارتباطی میان بدنه اجرایی و سرمایهگذاران فوتبال قطع شده است.
- تکرار برای سومین بار پناه بردن مالکان به رسانه به جای مسئولان.
- استفاده از برنامه «خط قرمز» به عنوان ابزاری برای شکستن سکوت مدیریتی.
- گلایه از نبود پاسخگویی مسئولان ورزشی در جلسات رسمی.