انتقال امتیاز تیم والیبال استقلال به مشهد را باید یک گشایش دانست. سالها بود که والیبال خراسان رضوی در حسرت داشتن نمایندهای در سطح اول مسابقات باشگاهی کشور میسوخت. حالا بازگشت این نام به مشهد، نه تنها شور و نشاط تازهای به ورزش شهر میبخشد، بلکه به دلیل محبوبیت برند استقلال، احتمالاً تماشاگران زیادی را به سالنها میکشاند. این اتفاق، حاصل پیگیریهای گروهی از مدیران و افرادی است که در هفتههای اخیر برای عملی شدن این انتقال تلاش کردند.
مشهد به رویدادهای ورزشی بزرگ و بهانههایی برای دور هم جمع شدن مردم نیاز دارد. حضور یک تیم در لیگ برتر، اگر درست مدیریت شود، فراتر از یک مسابقه ساده خواهد بود و میتواند فضای اجتماعی شهر را تحت تأثیر قرار دهد. اما خوشحالی از حضور یک نام بزرگ نباید چشم ما را بر واقعیتهای موجود ببندد.
ترس از تکرار رویکردهای سطحی
صرفِ حضور استقلال در مشهد، گره از مشکلات والیبال خراسان باز نمیکند. نباید تصور کنیم تنها به دلیل آمدن این تیم و احتمال حضور تماشاگران زیاد در سالنها، مأموریت به پایان رسیده است. اگر قرار است این حضور به اتفاقی ماندگار برای ورزش استان تبدیل شود، باید از همین امروز درباره کیفیت این حضور، هزینههای جاری و آیندهاش پرسش کرد. تحلیل درست را نباید به چند ماه یا چند سال بعد موکول کرد.
توسعه والیبال یا صرفاً داشتن یک تیم؟
باید میان «توسعه والیبال» و «داشتن یک تیم لیگ برتری» تفکیک دقیقی قائل شد. داشتن یک تیم لزوماً به معنای رشد این ورزش در استان نیست. توسعه واقعی زمانی رخ میدهد که ساختاری تعریف شود تا استعدادهای بومی دیده شوند و مسیر پیشرفت آنها هموار گردد.
برای اینکه حضور استقلال در مشهد به سود والیبال استان باشد، تحقق موارد زیر ضروری است:
- ایجاد فرصتهای واقعی برای بازی بازیکنان جوان خراسانی در سطح اول کشور.
- شناسایی و بهکارگیری استعدادهای استان در ترکیب تیم.
- تخصیص سهم مناسب به مربیان بومی در ساختار فنی و مدیریتی.
- تعیین مسیری مشخص برای پشتوانهسازی در کنار تمرکز بر نتیجهگرایی.