فصل دوم «شفرونی» هنوز در ابتدای راه است و تنها دو قسمت از آن پخش شده، اما همین مدت کوتاه نشان میدهد که سازندگان برنامه زاویه دیدشان را تغییر دادهاند. در قسمت اول، رضا شفیعیجم و سیاوش چراغیپور در میدان رقابت بودند و در قسمت دوم، نوبت به مرجانه گلچین و فاطمه هاشمی رسید. این تغییرات در ساختار برنامه، پتانسیل تبدیل شدن «شفرونی» به یک اثر خانوادگی با کارکرد فرهنگی را افزایش داده است.
از طعمهای جهانی تا سفرههای بومی
در فصل اول، محوریت برنامه پخت و پز غذاهای آشنا از نقاط مختلف دنیا بود. اما در فصل جدید، دستاندرکاران برنامه به جای جستوجوی طعمهای تازه در خارج از مرزها، تصمیم گرفتند به سفرههای رنگارنگ داخل ایران نگاه کنند. تمرکز بر غذاهای ایرانی، تغییری ساده نیست؛ زیرا وقتی غذاهای محلی وارد قاب میشوند، مفاهیمی چون جغرافیا، خاطرات جمعی و سبک زندگی هر منطقه نیز بهطور خودکار با برنامه همراه میشود.
سفر به اقالیم؛ از کرمانشاه تا گیلان
برنامه در قسمتهای ابتدایی سراغ غذاهای مناطق مختلف ایران رفته است و همین مسئله باعث شده هر اپیزود حالوهوای مخصوص به خود را داشته باشد. جزئیات این سفر طعمدار را میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:
- قسمت اول:حضور دو بازیگر کرمانشاهی برای طبخ غذاهای سنتی این اقلیم.
- قسمت دوم:رقابت دو بازیگر گیلانی با محوریت غذاهای محلی شمال.
- چالشها:اجرای چالشهای سرگرمکننده در کنار فرآیند پخت غذا.
کشف ریزهکاریهای فرهنگی در آشپزی
بسیاری از غذاهای طبخشده در این برنامه برای مخاطبان آشناست، اما جذابیت اصلی در «ریزهکاریها» نهفته است. هر منطقه روش خاصی برای پخت دارد که تنها بومیان آنجا به طور کامل بر آن مسلط هستند. این تفاوتها به تماشاگر نشان میدهد که پشت هر غذای سنتی، یک شیوه زندگی و فرهنگ غذایی متفاوت قرار دارد که با جغرافیا و اقلیم آن منطقه گره خورده است.