اصغر زبرجدی، فعال رسانهای، در یادداشتی در شبکه اجتماعی توییتر به بررسی تفاوت میان «نمایش قدرت» و «اقتدار واقعی» پرداخت. او استدلال کرد که تهدید کردن، به ویژه زمانی که به شکل تکراری و روزانه در قالب توییتها منتشر میشود، لزوماً بازتابدهنده قدرت نیست.
تفاوت بازدارندگی و تهدیدهای لفظی
از نگاه زبرجدی، بازدارندگی زمانی شکل میگیرد که طرف مقابل به طور قطع بداند شما توان پاسخگویی دارید. اما نکته کلیدی اینجاست که برای اثبات این توانمندی، نیازی به نمایشهای مداوم یا تهدیدهای متوالی نیست. او معتقد است قدرت واقعی در سکوت و آمادگی نهفته است، نه در حجم پیامهای ارسالی در فضای مجازی.
میدان عمل در برابر فضای مجازی
زبرجدی تأکید میکند که جهان امروز شاهد تجلی قدرت در میدان بوده است. او بر این باور است که نتایج ملموس و اقدامات عملی، گویاتر از هرگونه ادعای لفظی است. در واقع، او میان دو رویکرد تمایز قائل میشود:
- رویکرد نمایشی:تکیه بر توییتهای روزانه و تهدیدهای تکراری برای جلب توجه.
- رویکرد عملیاتی:اثبات توانمندیها در میدان نبرد و عرصههای واقعی که توسط جهانیان مشاهده شده است.
او در نهایت نتیجه میگیرد که عمل است که سخن میگوید و نه حجم توییتها. این دیدگاه نشان میدهد که از نظر او، اقتدار واقعی زمانی حاصل میشود که طرف مقابل بدون نیاز به هشدارهای مکرر، از قدرت پاسخگویی ما آگاه باشد و این آگاهی ریشه در اقدامات پیشین و عینی داشته باشد، نه در تبلیغات فضای مجازی.