تقویم تهدیدهای بینتیجه
دونالد ترامپ بارها ایران را به حملات ویرانگر و نابودی زیرساختها تهدید کرد، اما هر بار پیش از عملیاتی شدن، با بهانههای مختلف از موضع خود عقبنشست. نگاهی به تاریخچه این تهدیدها، تکرار یک الگوی پیشبینیپذیر را نشان میدهد:
- ۲۱ مارس ۲۰۲۶:ترامپ اولتیماتوم ۴۸ ساعته صادر کرد و تهدید کرد نیروگاههای برق ایران را یکی پس از دیگری نابود میکند. با این حال، دو روز بعد مدعی «گفتوگوهای سازنده» شد و مهلت را تمدید کرد.
- ۷ آوریل:با این عبارت که «امشب تمدنی نابود خواهد شد»، تهدیدی شدید را مطرح کرد که باز هم به نتیجهای نرسید و عقبنشست.
- اوایل مرداد:از لغو حملهای «بزرگتر از جنگ جهانی دوم» خبر داد و دلیل این تصمیم را «توافق با ایران» دانست.
تحلیل این رفتارها نشان میدهد ترامپ از پاسخ ویرانگر ایران واهمه دارد و به همین دلیل تهدیدهایش را در لحظه آخر متوقف میکند.
الگوی «پینگپنگ» و روایت CNN
تکرار مداوم این چرخه چنان زیاد بوده که شبکه CNN ویدئویی از ۳۹ مورد ادعای ترامپ درباره «نزدیکشدن صلح» منتشر کرد. در واقع، سخنان ترامپ اکنون به گونهای است که یا بیمعناست یا ظرف ۲۴ ساعت تغییر میکند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند پرداختن به جزئیات این اظهارات تنها اتلاف وقت است، زیرا هر تهدیدی در نهایت به عقبنشینی ختم میشود.
نقطه کور واشنگتن در محاسبات راهبردی
اشتباه بنیادین ترامپ و مشاورانش در این است که فرمول فشار روانی را برای ایران به کار میبرند. این استراتژی شاید در کشورهای وابسته به آمریکا که با تهدید واشنگتن به سکوت یا عقبنشینی روی میآورند کارساز باشد، اما در ایران نتیجه معکوس دارد.
مردم ایران غرور ملی و آموزههای مقاومت را بخشی از هویت خود میدانند. ترامپ نتوانسته تفاوت بنیادین جامعه ایران با دیگر کشورهای منطقه را درک کند و همین نقطه کور باعث شده تهدیدهای او نه تنها بیاثر باشد، بلکه در برخی موارد باعث تقویت مواضع داخلی شود. البته برخی از اظهارات مسئولان ایرانی نیز احتمالاً در ایجاد این خطای محاسباتی نزد آمریکاییها نقش داشته است.