
سام کاکس، تصویرگر و هنرمندی که در دنیای هنر با نام «مستر دودل» شناخته میشود، حیاط یکی از بیمارستانهای کودکان را با سبک شاخص خطخطیهایش به محیطی جادویی تبدیل کرد. این هنرمند تصاویر و جزئیات این تغییر چهره را در صفحه رسمی خود به اشتراک گذاشته است.
از ایدههای شبکههای اجتماعی تا رنگهای مستر دودل
داستان این تغییر از مؤسسه «رفقای بیمارستان کانکوئست» در منطقه سنت لئوناردز (شرق ساسکس) شروع شد. این مجموعه ابتدا از طریق شبکههای اجتماعی از مردم خواست تا ایدههای خود را برای دگرگون کردن فضای بیمارستان ارائه دهند و در نهایت، همکاری با مستر دودل شکل گرفت.
حیاط بازسازیشده درست در بیرون از بخش اورژانس کودکان قرار دارد؛ جایی که کودکان و نوجوانان در زمان انتظار برای دریافت خدمات درمانی، مستقیماً با این آثار روبرو میشوند و منظرهای متفاوت را مشاهده میکنند.
هنر به مثابه ابزاری برای کاهش اضطراب
حضور رنگها و اشکال بصری در محیطهای درمانی، بهویژه برای کودکان، فراتر از یک دکوراسیون ساده است. این آثار هنری با ایجاد محرکهای بصری جذاب، توجه کودک را از فضای سرد و ناآشنا بیمارستان منحرف میکند. در واقع، هنر در اینجا ابزاری است تا تجربه سخت بیماری و درمان برای لحظاتی به فراموشی سپرده شود.
آثار تعاملی و پرجزئیات میتوانند اثرات مثبتی داشته باشند، از جمله:
- کاهش شدت ترس و بیقراری کودکان در محیطهای ناشناخته.
- تبدیل فضای بالینی و سرد بیمارستان به محیطی انسانیتر.
- ایجاد احساس امنیت و آرامش برای خانوادهها در زمان انتظار.
تغییر منظرهای کسلکننده به فضایی آرامبخش
جو کلارک، مدیرکل بیمارستان، درباره این پروژه میگوید حیاطی که پیشتر رها شده بود و منظرهای کسلکننده داشت، اکنون به مکانی شگفتانگیز تبدیل شده است. او تأکید میکند که حضور در بیمارستان برای کودکان و خانوادههایشان تجربهای پراسترس است و این نقاشیهای دیواری، آرامشی ارزشمند را برای کمسنوسالترین بیماران فراهم میکند.
پژوهشها نشان میدهند آثار هنری پرجزئیات با کاهش حس محیط بالینی، فضا را دلپذیرتر کرده و بهطور مستقیم به کاهش سطح اضطراب بیماران کمک میکنند.