قاضی ربکا بیچ اسمیت در حکمی صریح، اجازه نداد شرکت «آر.ام.اس. تایتانیک» ۱۰۰ شیء ارزشمند را که طی کاوشهای سال ۱۹۸۷ به دست آمده بودند، به حراج بگذارد. این تصمیم در واقع تأییدی دوباره بر ممنوعیت صادر شده در سال ۲۰۱۱ است؛ حکمی که هدفش جلوگیری از تکهتکه شدن آثار بازیابیشده و حفظ آنها به عنوان یک مجموعه واحد است.
شکست تلاشهای حقوقی برای محرمانه کردن پرونده
شرکت مذکور تلاش کرد اسناد مربوط به این حراج را محرمانه نگه دارد، اما دادگاه با انتشار عمومی پرونده، این مسیر را مسدود کرد. حتی تلاشهای حقوقی این شرکت برای زیر سؤال بردن صلاحیت قاضی اسمیت نیز به نتیجه نرسید. دادگاه در نهایت پافشاری کرد که این گنجینهها نباید به کالاهای تجاری تبدیل شوند و باید به عنوان میراثی متعلق به بشریت حفظ گردند.
این 움직یم برای فروش آثار، تنها با مخالفت دادگاه روبرو نشد، بلکه موجی از اعتراضات بینالمللی را نیز برانگیخت. دولتهای ایالات متحده و فرانسه در کنار ۱۹ گروه و شخص دیگر، رسماً با این حراج مخالفت کردند و خواستار صیانت از آثار تایتانیک شدند.
بررسی صلاحیت مالی و فهرست ۵۵۰۰ اثر
قاضی پرونده اکنون شرکت «آر.ام.اس. تایتانیک» را موظف کرده است تا فهرستی جامع از تمامی ۵۵۰۰ اثر بازیابیشده را ارائه دهد. این فهرست باید جزئیات دقیقی از موقعیت و وضعیت هر یک از اشیا را شامل شود. فراتر از این، دادگاه وضعیت مالی شرکت را زیر ذرهبین قرار داده تا مشخص شود آیا این مجموعه توانایی لازم برای ایفای تعهدات خود را به عنوان «امین» این گنجینه تاریخی دارد یا خیر.
اشیای کلیدی تحت نظارت دادگاه
- فرشته برنزی
- گردنبند طلا
- آویز قلبیشکل منحصربهفرد
ارزش مادی این آثار در بازار حراج پیش از این به اعداد خیرهکنندهای رسیده است. برای نمونه، ساعت طلای یکی از مسافران سرشناس تایتانیک در پاییز گذشته به قیمت ۲.۳۳ میلیون دلار فروخته شد. با وجود این جذابیتهای مالی، گنجینههای باقیمانده فعلاً اجازه خروج از چرخه حمایتی را ندارند و ورودشان به بازار آزاد فروش ممنوع است.
