بررسیهای سازمان «ویچ» (Which?) در بریتانیا نشان داده است که مصرفکنندگان نمیتوانند صرفاً بر اساس نوع نوشیدنی، میزان کافئین دریافتی خود را تخمین بزنند، زیرا غلظت این ماده در نوشیدنیهای مشابه در کافههای مختلف تفاوت چشمگیری دارد.
استانداردهای مصرف کافئین و یافتههای پژوهش
کارشناسان سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA) برای بزرگسالان سالم، مصرف حداکثر ۲۰۰ میلیگرم کافئین در هر نوبت را بیخطر میدانند و توصیه میکنند مجموع مصرف روزانه از ۴۰۰ میلیگرم بیشتر نشود. با این حال، نتایج بررسی سازمان ویچ نشان میدهد که برخی نوشیدنیهای کافهها در یک فنجان بیش از ۲۰۰ و حتی بیش از ۳۰۰ میلیگرم کافئین دارند که این مقدار فراتر از توصیه نوبهای سازمان ایمنی غذای اروپا است.
عوامل مؤثر بر میزان کافئین در قهوه
دوان ملور، متخصص تغذیه و دانشیار افتخاری دانشگاه لستر، تأکید میکند که نوع دانه قهوه یکی از عوامل اصلی در تعیین میزان کافئین است. تفاوتهای این دو گونه به شرح زیر است:
- دانه عربیکا: به طور طبیعی دارای مقدار کافئین کمتری است.
- دانه روبوستا: میزان کافئین در هر دانه روبوستا میتواند تا دو برابر عربیکا باشد. این گونه ارزانتر است، مقاومت بیشتری در برابر تغییرات آبوهوایی دارد اما طعم آن معمولاً تلختر است.
متغیرهای دیگر در تهیه نوشیدنی
علاوه بر نوع دانه، اندازه نوشیدنی و تعداد شاتهای (واحدهای) اسپرسو مورد استفاده در هر فنجان میتواند میزان کافئین را به طور قابلتوجهی تغییر دهد. در همین راستا، مقایسهای میان نوشیدنیهای پرطرفدار در کافههای مشهوری نظیر «کاستا» و «استارباکس» (شامل اسپرسو، کاپوچینو، قهوه فیلتری، لاته، آمریکانو، فلتوایت و ماچا) انجام شد که نشان داد برای مثال، کاپوچینوی متوسط برند کاستا بیشترین میزان کافئین را دارد.
در نهایت توصیه میشود افرادی که قصد کاهش مصرف کافئین دارند، هنگام سفارش نوشیدنی تعداد شاتهای اسپرسو را کاهش دهند و کسانی که روزانه چندین فنجان قهوه در بیرون از خانه مینوشند، علاوه بر نوع نوشیدنی، به میزان واقعی کافئین موجود در آن توجه کنند.
