فرارو - «من دیگر توان ادامه دادن ندارم.» این عبارت در کنار عبارات مشابهی که کمابیش این روزها از زبان پزشکان میشنویم در نگاه اول با برداشتهای متفاوتی مواجه میشود، اما اصل ماجرا مشکلات معیشتیست.
به گزارش فرارو، گفتگو با چند پزشک که در مناطق محروم مشغول به گذراندن طرح هستند کافی است تا با روایتهایی مواجه شویم که بیشتر شبیه یک هشدار اقتصادی است تا مسئلهای پزشکی. آنها با خانوادههایی روبرو میشوند که با تاخیر برای درمان کودک مراجعه میکنند، والدینی که روزها در حال دو دو تا چهارتا هستند تا بتوانند داروهای فرزندشان را تهیه کنند، و پدر و مادری که میگویند نمیتوانند رژیم غذایی تجویزشده برای فرزندشان را رعایت کنند. کودکی که باید شیر، گوشت، تخممرغ، لبنیات یا مکمل دریافت کند، اما خانواده میان نسخه پزشک و دخل خانه، ناچار به انتخاب است.
هرچند روایتهای مطرح شده همهگیر و یکسان نیستند اما نادیده گرفتن آنها نیز ساده نیست. آمارها چه میگویند؟
تازهترین آمار اعلامشده از سوی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان میدهد در سال 1405 بیش از 188 هزار کودک مبتلا به سوءتغذیه مشمول دریافت اعتبار خرید سبد غذایی رایگان شدهاند.
چند ماه پیشتر نیز وزارت رفاه از حمایت بیش از 262 هزار کودک مبتلا به سوءتغذیه خبر داده بود.
یکی از والدینی که به یک پزشک اطفال در مناطق محروم مراجعه کرده بود به او در این خصوص میگوید: «پیشتر راحتتر میشد به نسخه پزشک عمل کرد، اما حالا حتی پختن یک سوپ قوتدار هم خارج از دسترس شده.»
پزشک در توضیح این جمله میگوید: «به او گفته بودم حداقل مثل دفعات قبل پای مرغ بگیرد اما پاسخ داد: «آن برای زمانی بود که هر بسته پای مرغ 10 هزار تومان قیمت داشت نه 250 هزار تومان» با شنیدن این پاسخ دیگر توصیهای هم مگر وجود داشت؟»
نسخهای که در جیب خانواده جا نمیشود. همزمان با کاهش قدرت خرید اقلام خوراکی، رسیدگی به حوزه سلامت از صدر جدول اولویتها عقبنشینی میکند.