فایننشیال تایمز: سناریوی کارتر برای ترامپ تکرار می‌شود؟

نزدیک به چهار دهه است که حضور ایالات متحده در خاورمیانه از طریق زنجیره‌ای از پایگاه‌های گسترده در سراسر خلیج فارس تثبیت شده است. اما با گذشت شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران، آینده این پایگاه‌ها در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است. حملات ایران با موشک‌های کوتاه‌برد و پهپادهایش به تأسیسات ایالات متحده در منطقه، نشان داد که این تأسیسات وسیع با قرار گرفتن در نزدیکی سواحل ایران چقدر آسیب‌پذیر شده‌اند. این حملات واشنگتن را مجبور کرده سربازان و هواپیماهایش را به مکان‌هایی دورتر از جمله اسرائیل، اردن و مناطق دورتر منتقل کند. فاصله گرفتن از برد موشک‌های کوتاه‌برد و پهپادها و به سمت مدل استقرار پراکنده‌تر؛ معادله نفت در برابر امنیت معکوس می‌شود؟ به گفته هال برندز، استاد دانشگاه جان هاپکینز: «این تأسیسات، به ویژه پایگاه‌های بزرگ، بسیار آسیب‌پذیر هستند. ما شاهد تغییر موضع نظامی ایالات متحده به دور از خلیج فارس خواهیم بود. قرار است از پایگاه‌هایی که در برد موشک‌های کوتاه‌برد و پهپادها هستند، فاصله گرفته شود». در حالی که برنامه‌ریزان پنتاگون در حال بازنگری در نحوه مبارزه با دشمنان سرسخت‌تر و ورزیده‌تر هستند، پایگاه‌های بزرگ و ثابت به عنوان مراکز اجرا و تدارکات عملیات نظامی، اهمیت خود را از دست داده‌اند. ترجیح واشنگتن حرکت به سمت یک مدل استقرار پراکنده‌تر بوده که هدف قرار دادن نیروهای آمریکایی را دشوارتر می‌کند. این امر درخواست‌های دیرینه برای کاهش حجم حضور ایالات متحده در خلیج فارس را تسریع کرده است.